ناشناس
سوال 342827
لطفا سوال به صورت عمومی نمایش داده نشود!<br><br>سلام<br><br>مشاور محترم...<br>دختر بیست و دو ساله ای هستم که دلبسته ی پسری شدم...<br>رابطه ی ما منحصر به دنیای مجازی بود<br>من به ایشون به شدت علاقه مندم....<br>ایشون هم من رو دوست داشتند..ولی به دلایلی که صرف نظر میکنم از گفتنشون..از ملاقات امتناع کردم و به ایشون گفتم من رو فراموش کنند...<br>و الان فرد جدیدی وارد زندگیشون شده...<br><br>من ...<br>خیلی ناراحتم...<br>چون وابسته و دلبستشون بودم...<br>بی قرار و عصبی شدم..<br>خیلی منزوی و افسرده...<br>خیی وقتا گریه میکنم...<br>بی تابی میکنم...<br>و دارم دیونه میشم...<br>نمیتونم با کسی در این باره صحبت کنم... <br>هیچ امینی رو ندارم که بهشون بگم چقدر این فرد من رو جذب خوشد کرده ..وحالا که داره میره..یا بعبارتی رفته...بی نهایت برایم درد آوره!<br><br>میخوام بهم راه کار هایی بدید که فراموشش کنم...<br>من نمیتونم در دنیای حقیقی از مشاوری کمک بگیرم...و تنها فردی که میتونم باهاش صحبت کنم..مشاور های تبیان هستند.<br>بهم راه کار بدید بر این احساسات غلبه کنم...<br>و ایشون رو فراموش کنم.<br>ممنون<br>
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
سپیده جان شما که نمی تونستی ملاقات حضوری برقرار کنی پس باچه هدفی ارتباط در دنیای مجازی رو انتخاب کردی. آیا فکر نکردی که چنین ارتباط بی پایه ای به هردو شما لطمه وارد خواهد کرد؟
بهرحال امیدوارم این بار معقولانه تر رفتار کنی. اما حالا ... من نمی دونم چه اشتغالاتی داری. اما مهم ترین اقدام اینکه تسلیم این حالت های درونی نشوی. از حضور در جمع صرفنظر نکرده. حتماً یک فعالیت هدفمند برای خود فراهم کنید یا در زمینه تحصیلی, شغلی, هنری, ورزشی. واقع بینانه فکر کن "درسته که من دوستش داشتم اما غبطه و ناله من کارساز نیست. هرکس سرنوشتی داره. من باید قبول کنم که ما سرنوشت مشترک نداشتیم. در ضمن چه بسا که در آشنایی حضوری آن شخصیت ایده آل که من در ذهن فکر می کردم نبود. پس من دلم برای آن لحظات تنگ شده و از ایده آل بودن او مطمئن نیستم."
تنها کسی که می تونه خیلی به شما کمک کنه خودتونه. باید سعی کنید به تدریج و به مرور زمان با قضیه کنار بیایید. البته صحبت در این زمینه نیز باعث تخلیه روانی شما خواهد شد و به بهبودی کمک می کنه.
سپیده جان شما که نمی تونستی ملاقات حضوری برقرار کنی پس باچه هدفی ارتباط در دنیای مجازی رو انتخاب کردی. آیا فکر نکردی که چنین ارتباط بی پایه ای به هردو شما لطمه وارد خواهد کرد؟
بهرحال امیدوارم این بار معقولانه تر رفتار کنی. اما حالا ... من نمی دونم چه اشتغالاتی داری. اما مهم ترین اقدام اینکه تسلیم این حالت های درونی نشوی. از حضور در جمع صرفنظر نکرده. حتماً یک فعالیت هدفمند برای خود فراهم کنید یا در زمینه تحصیلی, شغلی, هنری, ورزشی. واقع بینانه فکر کن "درسته که من دوستش داشتم اما غبطه و ناله من کارساز نیست. هرکس سرنوشتی داره. من باید قبول کنم که ما سرنوشت مشترک نداشتیم. در ضمن چه بسا که در آشنایی حضوری آن شخصیت ایده آل که من در ذهن فکر می کردم نبود. پس من دلم برای آن لحظات تنگ شده و از ایده آل بودن او مطمئن نیستم."
تنها کسی که می تونه خیلی به شما کمک کنه خودتونه. باید سعی کنید به تدریج و به مرور زمان با قضیه کنار بیایید. البته صحبت در این زمینه نیز باعث تخلیه روانی شما خواهد شد و به بهبودی کمک می کنه.