ناشناس
عصبانیت من؛ مشکل خودم یا نگاه دیگران؟
با سلام
من دختری هستم که اطرافیانم مرا تندخو، عصبی و با لحن خشن می‌دانند، هرچند خودم این‌طور فکر نمی‌کردم تا وقتی که مکرراً این حرف‌ها را شنیدم.
پدرم در هشت سالگی فوت کرده و در شرایط سخت و تحقیرآمیزی بزرگ شده‌ام. از مردان نیز احساس بدی دارم و تا کنون ازدواج نکرده‌ام و علاقه‌ای هم ندارم.
گاهی آن‌قدر عصبی می‌شوم که دلم می‌خواهد چیزی بشکنم، ولی تاکنون این کار را نکرده‌ام. حتی با خواهرانم هم بر سر مسائل کوچک دعوا می‌کنم.
با وجود تلاش برای کنترل خشمم، باز هم دیگران می‌گویند بسیار عصبی هستم. گاهی با نوشتن در دفتر احساس بهتری پیدا می‌کنم، اما کافی نیست.
نمی‌دانم علت عصبانیت و لحن خشمگینم چیست و از شما راهنمایی می‌خواهم تا بهتر کنترل کنم و کمتر دیگران را آزار دهم.
پیشاپیش ممنونم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
خواهر خوبم لازمه که شما یک تغییر اساسی در رفتار و افکار خود بدهید که در چنین مواقعی معمولاً افراد باید با کمک روانپزشک و یا روان درمانگر با شیوه روان درمانی این تغییرات را ایجاد کنند.
اما آنچه درحد توان شما میشه انجام داد :
1/ خود گویی های مثبت: افکاری مثل "منصفانه نیست, می خواهم به وی آسیب برسانم", باید جای خود را به جمله های "نفس عمیق و آهسته بکش, صدایت را بلند نکن, آنها همیشه طبق میل من نباید رفتار کنند, با عصبانیت نمی توان آنها را تغییر داد, خشمت را با نفس بیرون بده, عصبانی شدن کمکی به من نمی کنه" بدهد.
2/ تنفس و تن آرامی: آرام نفس کشیدن, تمرکز روی چیزهایی متفاوت از آنچه ما را عصبانی می کند, تنفس های عمیق با بالا آمدن سطح شکم, دم از طریق بینی و بازدم از طریق دهان, شل کردن عضلات.
3/ حل مسأله: پس از آنکه خشم شما فرو نشست, زمانی را به آرامی بنشینید و فکر کنید. آیا خشم من منطقی بود؟ نتایج واکنش من چه بود؟ الان چه احساسی دارم؟ در آینده نیاز است چه کاری انجام دهم؟ چه اتفاقی افتاد که خشم من برانگیخته شد؟
4/ به طور منظم ورزش کنید. زندگی را قابل تغییر بدانید. موفقیت ها را ارزیابی کنید.
خواهر خوبم لازمه که شما یک تغییر اساسی در رفتار و افکار خود بدهید که در چنین مواقعی معمولاً افراد باید با کمک روانپزشک و یا روان درمانگر با شیوه روان درمانی این تغییرات را ایجاد کنند.
اما آنچه درحد توان شما میشه انجام داد :
1/ خود گویی های مثبت: افکاری مثل "منصفانه نیست, می خواهم به وی آسیب برسانم", باید جای خود را به جمله های "نفس عمیق و آهسته بکش, صدایت را بلند نکن, آنها همیشه طبق میل من نباید رفتار کنند, با عصبانیت نمی توان آنها را تغییر داد, خشمت را با نفس بیرون بده, عصبانی شدن کمکی به من نمی کنه" بدهد.
2/ تنفس و تن آرامی: آرام نفس کشیدن, تمرکز روی چیزهایی متفاوت از آنچه ما را عصبانی می کند, تنفس های عمیق با بالا آمدن سطح شکم, دم از طریق بینی و بازدم از طریق دهان, شل کردن عضلات.
3/ حل مسأله: پس از آنکه خشم شما فرو نشست, زمانی را به آرامی بنشینید و فکر کنید. آیا خشم من منطقی بود؟ نتایج واکنش من چه بود؟ الان چه احساسی دارم؟ در آینده نیاز است چه کاری انجام دهم؟ چه اتفاقی افتاد که خشم من برانگیخته شد؟
4/ به طور منظم ورزش کنید. زندگی را قابل تغییر بدانید. موفقیت ها را ارزیابی کنید.