سوال 393190

Question

من نمیدانم با پدر ومادرم و همسرم چگونه باید رفتار بکنم چرا که یک اختلاف بزرگ من را بین این ها گیر انداخته وهمه چیز از اختلاف شوهرم با شوهر خواهر حسودم شروع شد حسدت های مرتضی (شوهر خواهرم)کم کم باعث شد که محسن (همسرم)مدام به او و خانواده ام ایراد بگیرد وکم کم او فقط عیب های خانواد ه ای مرا ببینند و نادانی من دامن به این مثله می زد چرا که من که خود از حسادت های خواهرم و مرتضی و زور گویی های مادرم و بد اخلاقی های پدرم خسته شده بودم ومحسن را یک منجی میدیدم برای او درد دل می کردم وکم کم باعث شد که همسرم من را از خانه ای پدری که مستاجر ان بودیم ببرد وبه یک خانه دور ببرد البته دخالت های غیر مستقیم مادرم هم بی تاثیر نبوده است که وقتی به مادر می گفتم چون مستقیم نبود نمی توانستم به او ثابت کنم واز ش بخواهم که دخالت نکد واو وقتی بهش میگفتم انکار وگریه می کرد و من که تحمل ندارم گریه ناراحتی او را ببینم مجبور می شوم نظر ها وافکارات او را وارد زندگی مان بکنم و حالا که از انها دور شده ایم در یک خانه 60 متری در اطراف شهر بدون وسیله و در ضمن باردار هم شده ام و باید استراحت بکنم چرا که ما سقط جنین داشته ایم و نباید کار کنم از طرف ای من در این موقعیت نیاز شدید به مادرم دارم از طرفی مادر م بخاطر دوری راه و از اینکه خانه ما 30 تا پله دارد و برای من بد است و از اوضاع زندگی من که یک دفعه از ان زندگی ثروتمندی به این فلاکت افتاده ام ناراحت است و هر روز به من زنگ می زند و بجا اینک بیاید و کمک حال من باشد غر می زند میگوید چرا جلویی شوهرت نمی ایستی وبگویی من می خواهم بروم نزدیک مادرم وغیر از طرفی هم هر چه با محسن حرف می زنم فاید ه ندارد تازه می خواهد دور تر هم بشویم مدام مادرم را فش می دهد سر هر موضوی با او کارت خون است نمی ذارد که من با او زیادارتباط داشته باشد حالا در این موقعیت که من هم به همسرم و هم به مادرم نیاز دارم وسط حرف های این دو گیر کرده ام و نمیدانم به حرف کی باید باشم

مشاور پرسان · Answer

با سلام.
شرایط دشواری است و شما حق دارید که ناراحت باشید. به نظر می رسد که چنانچه به این نکات توجه کنید، بد نباشد:
آنچه در این ماه ها بسیار بسیار اهمیت دارد، سلامتی شما و فرزند شماست و از هر رفتار، کار، فکر و ... که اینها را به خطر می اندازد، باید دوری شود. یعنی شما باید درباره ی این مطلب بسیار مهم با همسرتان توافق کنید. یعنی به او بگویید: "حالا که هر دو قصد داریم بچه دار شویم و یک تجربه ی خوشایند سقط داریم که اگر تکرار شود بر زندگی ما تأثیر جدی و بدی می گذارد، پس باید دست به دست هم دهیم و مشخص کنیم که در این ایام چه حرف هایی، چه رفت و آمدهایی، چه افکاری، چه خاطره هایی و ... ممکن است باعث این اتفاق شود و باید از آنها دوری شود." یعنی شما باید به صورت بسیار بسیار جدی در این باره صحبت کنید و بگویید: "مأموریت و هدف فعلی ما این بچه است. رشد آن، سلامت آن، به دنیا آمدن آن؛ نه این که حق با چه کسی است؟ نه این که چه کسی اشتباه کرده است؟ نه این که آدم های خوب و بد فامیل چه کسانی هستند؟ نه این که کسی را تربیت کنیم و یا چیزی را به او ثابت کنیم. پس حالا هر دوی ما در این خانه ی 60 متری بدون داشتن وسیله چه کاری انجام دهیم که شرایط امن تولد فرزندمان ایجاد شود؟" دقت کنید این حرف ها نباید با ناراحتی، اخم و خشم گفته شود. فقط اینها را دوستانه با او مطرح کنید. بعد از آن که در یک شرایط آرام مطرح کردید، دوباره با ما تماس بگیرید تا برویم دنبال پی گیری بقیه ی قدم ها.
یادتان نرود: باید آرامش داشته باشید. دنبال راه حل باشید نه پیدا کردن مقصر و متهم.
خدانگهدار

سوال 393190

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها