سوال 4125

تصورم این هست که اغلب آدم ها، داشتن دوستان خوب و بد رو تجربه کردن. از همون اول آشنایی با یک دوست، نمیشه فهمید که دوست خوبی هست یا نه، که از همون موقع سعی کنیم نگهش داریم. در طی مدت های طولانی میشه پی برد که دوست کاملا مناسبی پیدا کردیم یا نه.
توصیه ای که میتونم اینجا بگم این هست که در انتخاب دوست، ملاک های اولیه و اصلی رو در نظر بگیرین، مثل تشابه فرهنگی، اخلاقی، روحی و مواردی از این دست، تا از این زمینه که بدیهی ترین موارد مورد نیاز دوستیه، آسیب نبینین. دوستانی که مثل هم فکر میکنن، کمتر احتمال داره به هم دیگه صدمه و آسیب بزنن.
در ضمن، باید در نظر بگیریم که یک دوست خوب، الزاما نباید همون چیزی باشه که ما میخوایم! گاهی باید ما هم با شرایط دوستانمون کنار بیایم و ما هم دوست خوبی باشیم. این رو از من بپذیرین که تا خود ما دوست خوبی نباشیم، دوست خوبی پیدا نمیکنیم. :)

به نظر من دوستی انتخاب کنید که از لحاظ فکری و اخلاقی و رفتاری و خانوادگی دارای بیشترین تشابه با شما باشد. یعنی در ساده ترین بیان، ارزشهای مشترکی میان شما دو نفر وجود داشته باشد. هر چه این وجوه اشتراک بیشتر بشد رابطه دو دوست با مشکل و تنش کمتری مواجه بوده و طرفین یکدیگر را بیشتر و بهتر درک می کنند. دوستی انتخاب کنید که وضعیت اخلاقی و رفتاری و تربیتی خوبی در جامعه و در میان همسالان تان داشته باشد.