ناشناس
سوال 423405
با عرض سلام و خسته نباشید...<br>بنده 22 سال سن دارم و در ترم 5 دانشگاه مشغول به تحصیل هستم، حدود 1.5 سال پیش با دختری كه هم رشته من بود و در یه <br><br>شهر دیگه زندگی میكنه و 4 ترم از من بالاتر بود از طریق اینترنت آشنا شدم و در همان زمان ایشون را در نمایشگاهی مرتبط با رشته <br><br>تحصیلیمان ملاقات كردم... در مدت یكسال رابطه ما از طریق نت و تلفن فقط در حد مسائل درسی ، شغل آینده و مقاله و تحقیق بود <br><br>و نه او و نه بنده هیچكدوممون به سطحی بالاتر از این رابطه فكر نمی كردیم... . تا اینكه تا 3 ماه پیش صحبت های ما كمی <br><br>صمیمی تر شد و علاوه بر مسائل درسی در مورد خیلی از مسائل دیگه هم صحبت می كردیم... تا اینكه از علاقه اش به پسری <br><br>گفت و از من برای نحوه ارتباط با او و مشكلاتش به او مشاوره می گرفت تا وقتیكه سره مسائلی با آن پسر قطع رابطه كرد و در تمام <br><br>این مدت من در جریان همه این مسائل بودم... و متوجه شده بودم كه قصد او از رابطه اش تنها ازدواج بوده ... در این مدت هم من در <br><br>سطح نسبتا بالایی با وضعیت زندگی، عقاید و نگرشش به زندگی و آینده ایشون آشنا شده بودم.. اون دختری بسیار پاك دل و با <br><br>خداست كه از موقعیت خانوادگی و اجتماعی خیلی خوبی برخورداره...<br> در آن موقع زمان حرف زدن هایمان خیلی زیاد شده بود تا جاییكه هرشب باید باهم حرف میزدیم...<br>این قضیه تا جایی ادامه پیدا كرد كه دیدیم علاقه ای خیلی زیاد بین مان به وجود اومده، همونطور كه من نسبت به او ابراز علاقه می <br><br>كردم او هم به صراحت به من ابراز علاقه میكرد...تا 1 ماه پیش كه من برای بار دوم به ملاقات اون در شهرش رفتم و بعد از اون ملاقات <br><br>به این نتیجه رسیدیم كه نمیتونیم از هم جدا بشیم...<br>در تمام این مدت حرف ما این بود كه نمی توانیم به هم برسیم چون كه او 2 سال از من بزرگتره... من هم بخاطر اینكه به آینده و <br><br>سرنوشت اون لطمه ای نزنم هیچوقت از خواستگارهایی كه برایش می آمد خودم رو ناراحت نشون نمیدادم... نمی خواستم به <br><br>خاطره دله من شانسه یه زندگی بهتر رو ازش بگیرم... <br>ولی تا اینكه 2 هفته پیش به صراحت با هم به این نتیجه رسیدیم كه اگه خودمون بخوایم می تونیم به هم برسیم و تصمیم به ازدواج <br><br>گرفتیم و من برای بار سوم به شهرشون رفتم...<br>خلاصه ماجرا اینكه ما برای اینكه نمی خوایم متهم به تصمیم گیری احساساتی بشیم همه مسائل ازدواج و مشكلات پیش رومونو <br><br>باز كردیم و قرار شد تا 3 سال دیگه كه من درسم تموم بشه و شغله مناسبی پیدا كنم صبر كنیم و بعد از نامزدی هم تا وقتی شرایط <br><br>برای زندگی مساعد نشده با هم نامزد باقی بمونیم..<br>ایشون هم تا 2 ماه دیگه تو همون دانشگاهه خودش مشغول به كار میشه و قراره برای اینكه تو مدت همدیگرو بهتر بشناسیم من از <br><br>شهری كه توش دانشجوام به شهر ایشون و همون دانشگاه انتقالی بگیرم...<br>شاید بگید داریم رویا پردازی می كنیم... ولی به نظرم اینجور فكركردن یه نوع برنامه ریزیه تا خیال پردازی...<br>من احساس می كنم تا 80 درصد به ایشون شناخت پیدا كردم و مشكلی هم با 2 سال بزرگتر بودنش و طبعات اینجور ازدواج ها <br><br>ندارم... فقط مشكل در حال حاضر خانواده هاست... و همچنین آینده شغلی من... این دختر تقریبا با 90 درصد از ملاكهای من برای <br><br>ازدواج تطبیق داره ... بازهم میگم من همه كاری میكنم تا عاقلانه تصمیم بگیرم... ما حتی به این نتیجه هم رسیدیم كه ممكنه تو این <br><br>3 سال آینده از همدیگه جدا بشیم و یا با مخالفت شدید خانواده ها ممكنه این اتفاق بیافته....<br>اون هم نسبت به من همین احساس رو داره و گفته كه از روی احساسات تصمیم به ازدواج با من نگرفته... چون طرز تفكر ایشون اصلا مادی نیست و خوشبختی و ساختن یه زندگی رو فقط منوط به وضع مادی مرد نمیدونه... و به همین خاطر داره هر چی خواستگار براش میاد رو به خاطر من رد میكنه...<br>ولی حالا مشكله من اینه كه آیا واقعا تصمیمون عقلانیه؟ آیا همه این فكرها و تصمیمات واقعا درسته؟ چطوری میشه به همه این <br><br>تصمیمات ضمانت اجرایی داد؟ آیا بلوغ فكری و اجتماعی و حتی جنسی من در حدی هست كه بتونم با 2 سال بزرگتر بودن خانمم <br><br>كنار بیام؟ با اینكه الان احساس میكنم كنار میام... ولی در آینده چی؟ همه این سوالها یه نوع ترس و تردید نه تنها در من بلكه در <br><br>ایشون هم به وجود اورده كه نمی تونم چطور باهاش مقابله كنم....<br>ببخشید كه خیلی زیاد و پراكنده حرف زدم...<br>ممنون میشم راهنمایی مون كنید...
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخباسلام
کاربر گرامی اگر می خواهید اقدامتان کاملا منطقی باشد باید خانواده ها را در جریان قرار دهید تا در صورت مخالفت شدید انها از این رابطه جلوگیری شود. اصلا با خانواده ایشان ملاقاتی داشته اید؟ سطح خانوادگی شما ازلحاظ وضعیت اقتصادی و فرهنگی و شناختی و .. با هم هماهنگی دارد یا نه؟
خانواده ها نقش بسیار مهمی را در امر ازدواج بازی می کنند حتما خانواده ها را در جریان قرار دهید و بعد اقدام به تصمیم گیری برای انتقالی و.. بگیرید. نزدیک شدن بیشتر شما تنها باعث وابستگی عاطفی زیاد می شود بنابراین خیلی مراقب باشید که بیهوده یکدیگر را امیدوار نکنید.
نمی دانم منظور شما از تفاهم 90 درصدی چیست؟ آیا شما مولفه های مختلف را مورد بررسی قرار داده اید؟
این تناسبها را باید در نظر گرفت:
داشتن تناسب خانوادگی(از لحاظ آداب و معاشرت)، تناسب فرهنگی – اجتماعی، تناسب طبقاتی( از لحاظ وضعیت معیشتی و اقتصادی)، تناسب ظاهری(از لحاظ اندام و چهره) و تناسب اعتقادی و معنوی و تناسب سنی است.در ضمن به این مطالب هم توجه داشته باشید و فقط تحت تاثیر احساسات تصمیم نگیرید: 1- توجه به گفتار و رفتار2- شناخت و دقت در محل سکونت خانواده ایشان3- شناخت و توجه به ویژگی های ظاهری طرف مقابل( قد، هیکل). 4- طرز لباس پوشیدن
منظور من از ذکر مطالب بالا سخت گیری نیست بلکه توجه کنید که آیا این ویژگی های ایشان با معیارهای شما حدود 70 الی 80 درصد هماهنگی دارد.
فراموش نکنید قبل از ادامه دادن بیشتر این رابطه حتما خانواده ها را مطلع کرده تا برای آشنایی های اولیه اقدام داشته باشند. منظور من این نیست که همین الان برای ازدواج اقدام داشته باشید بلکه باید خانواده ها مطلع بوده و در ضمن هر دو شما با سطح و شرایط خانوادگی هم مطلع شوید.
در صورت نیاز با من در تماس باشید.
با تشکر از تماس شما