ناشناس

سوال 446968

با سلاممن مشکلی دارم که نزدیک به دو ماه من رو آزار می ده و اون مشکل اینه که من با اینکه می دونم که باید درس بخونم و اگه نخونم هم زمان رو برای درس خوندن از دست می دهم و هم وقتم رو بی خود تلف می کنم اما باز بیشتر از یک ساعت نمی تونم مطالعه کنم و دنبال بهانه می گردم که خودم رو راضی کنم که و از اتاق بیام بیرون و وقتی از اتاقم برم بیرون بعد معلوم نیست که کی برگردم ... اصلا حوصله ندارم . انگار دلزده ام . و پارک و بیرون هم برام جالب نیست .همش فکر می کنم که یه تعداد زیادی از آدمها به اهدافشون نرسیدند و عقده ای شدند و تو هم همینطور می شی و همه از جایگاهی که دارند ناراضی هستند و منی هم که می خوام پیشرفت کنم و از این لجن گمراهی نجات پیدا کنم هم گرفتار همین بلا می شی ...آیا اینطوره که نمی شه به اون چیزی که می خوای برسی ؟من با خودم فکر می کنم اگه یه کارو شروع کنم وسطش کم می آورم .. و هر قدر روی فکرم کار می کنم نمیشه... همه راه ها رو امتحان کردم . شما کمکم کنید...... ممنون

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام. دوست عزیز متاسفانه بدبینی ها و منفی نگری های محیط اجتماعی بر شما نیز تاثیر گذارده بنده اجازه نمی دهم دیگران با خواندن ایه یاس روحم را گرفتار کنند . در بسیاری اوقات در صورت چنین صحبت هایی از طرف دیگران لازمه به انها تذکر دهیم که بحث را تغییر دهند و از موضوع های مثبت تعریف کنند . از موفقیت هاشون. از موقعیت هایی که به نوعی با تصوراتشون همخوان بوده و ...
درسته که همه چیز قرار نیست بر وفق مراد ما باشه اما این طور هم نیست که ما جلو تلاش خود را بگیریم . اصلا این امر منطقی نیست. کافیه نگاهی به اطرافتون بیاندازید ایا هیچ شخصی نیست که با تلاشش موقعیت های خوبی دریافت کرده باشه؟ وایا عدم تلاش این زمینه را بهتر می کند یا بدتر ؟
این مسلمه که شما بیش از یک ساعت نمی تونید بر درس متمرکز شوید . شما باید زمان مطالعه را به سانس های مختلف تقسیم کنید. هر سانس حداکثر یک ساعت و ربع طول می کشد و پس از ان باید یک ربع استراحت داشته باشید . در این یک ربع می تونید فکر کنید، قدم بزنید، چیزی بخورید، صحبت کنید ....و هر کاری که انرژی شما را شارژ دوباره کند . اگر زمان هر سانس را بیش از این تنظیم کنید بازده کافی نداشته و زمان را از دست می دهید.