سوال 4600

کرونا
گرچه ممکن است به نظر نرسد که کودکان و نوجوانان اخبار مرتبط با کرونا را دنبال می‌کنند، ولی احتمال زیادی دارد که اطلاعات و استرس را از بزرگسالان جذب کنند. به‌جای اینکه آموزش‌ها و دریافت اخبار را برعهده‌ی رسانه‌ها یا دوستان‌شان بگذارید، به فرزندتان کمک کنید که درک بهتری از آنچه در اطرافش اتفاق می‌افتد داشته باشد. شما به‌عنوان پدر و مادر می‌توانید به فرزندتان کمک کنید که استرس و هیجاناتش را طی این دوران بحران مدیریت کند. در ادامه نکاتی برای کمک به کودکان و نوجوانان در گروه‌های سنی مختلف به شما ارائه می‌دهیم:



نوزادان و کودکان نوپا

حتی اگر نوزادان و کودکان نوپا از اتفاقی که در اطرافشان می‌افتد آگاهی نداشته باشند، می‌توانند نگرانی و اضطراب والدین‌شان را با حس ششم درک کنند.

• سعی کنید زمانی که در اطراف نوزاد خود هستید، آرامش داشته باشید.

• تا حد ممکن روال معمول زندگی‌تان را حفظ کنید. حفظ روتین زندگی برای نوزادان آرامش‌بخش است.

• تا حد ممکن نوزادان و خردسالان را از مواجهه با رسانه دور نگه دارید.

• به دنبال علائم غیرکلامی باشید که نشان می‌دهد کودک نوپای شما دچار اضطراب شده است. این علائم ممکن است به شکل گریه‌ی بیش‌ازحد یا وابستگی زیاد به شما نمایان شود. با او وقت بیشتری بگذرانید تا احساس اطمینان کند.



کودکان پیش دبستانی

پیش دبستانی‌ها نسبت به آنچه در اطرافشان می‌گذرد بیشتر آگاهند. ممکن است از شما سوالاتی درباره‌ی میکروب‌ها، پزشک‌ها و حتی مرگ بپرسند.

• نگرانی اصلی کودکان این سن امنیت است. به او اطمینان بدهید که افراد بزرگتر وظیفه دارند مردم را ایمن و سالم نگه دارند و امنیت را برقرار کنند.

• کودکان در این سن نگران سلامتی والدین، بستگان و دوستان‌شان هستند. به آن‌ها اطمینان دهید که همه برای سالم ماندن و مراقبت از دیگران هرکاری که از دستشان برآید انجام می‌دهند. به آن‌ها یادآوری کنید که می‌توانند با شستن دست‌ها سالم بمانند و می‌توانید آن‌ها را با خواندن یک شعر کودکانه به این کار تشویق کنید.

• کودکان پیش دبستانی‌ همیشه قادر به تشخیص خیال از واقعیت نیستند. بنابراین تا حد امکان مواجهه‌ی آن‌ها با رسانه‌ها را محدود کنید.

• به علائم غیرکلامی آن‌ها که نشان از اضطراب دارد توجه کنید، برای مثال ترس از رفتن به مهدکودک، کج‌خلقی، نق زدن، گریه‌ی زیاد، یا چسبیدن به پدرومادر.

• قبل از خواب زمان بسیار مهمی است. برای او کتاب داستان بخوانید یا قصه تعریف کنید.

• سعی کنید برنامه‌های روزمره‌ی فرزندتان را اجرا کنید. اگر مهدکودک او تعطیل شده، در خانه فعالیت‌هایی شبیه به فعایت‌های مهدکودک با او انجام دهید.

• او را زیاد در آغوش بگیرید و به او اطمینان جسمانی بدهید.

• اصرار نکنید که درباره کرونا با او صحبت کنید، مگر اینکه او سوالی بپرسد یا علائمی از پریشانی داشته باشد.



کودکان دبستانی

کودکانی که در سن مدرسه هستند از بیشتر آنچه اتفاق می‌افتد آگاهند. آن‌ها احتمالا با دوستان‌شان در این مورد حرف می‌زنند.

• با کودک دبستانی خود صحبت کنید. اتفاقی که افتاده است را برای او توضیح دهید و به او اطمینان دهید که شما و معلمان او هرکاری که برای حفظ سلامت و امنیت او لازم است انجام خواهید داد.

• کودکان در این سن نگران سلامتی خودشان و خانواده و دوستان‌شان هستند. برای مثال ممکن است شنیده باشند که افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به ویروس کرونا هستند و به این دلیل نگران پدربزرگ و مادربزرگ خود باشند. اگر بدانند بزرگترها بیکار شده‌اند ممکن است نگران پول هم باشند. سعی کنید وقت بیشتری با آن‌ها بگذرانید. با این کار آن‌ها را خاطرجمع خواهید کرد.

• اگر زودرنج‌تر و تحریک‌پذیرتر شده‌اند تعجب نکنید. بیشتر از قبل صبور باشید.

• اجازه ندهید در معرض رسانه‌ها قرار بگیرند.

• سعی کنید روال معمول زندگی، علی‌الخصوص زمان خواب کودک را مانند قبل ادامه دهید. اگر بخشی از فعالیت‌های مدرسه تعطیل شده است برای او توضیح دهید که این اقدامات برای جلوگیری از بیمار شدن افراد بزرگسال است. این تعطیلی بدین معنی نیست که همه‌ی معلمان و همه دوستان او بیمار شده‌اند.

• اگر ترس او همچنان ادامه دارد به تمام کارهایی که بزرگسالان برای جلوگیری از شیوع ویروس انجام می‌دهند اشاره کنید. کودکان دوست دارند مفید باشند و احساس کنند می‌توانند کاری انجام دهند، از شستن دست‌هایشان گرفته تا نقاشی کشیدن برای پدربزرگ و مادربزرگ‌ها.

• از آن‌ها بپرسید آیا درباره‌ی این وضعیت سوالی دارند یا خیر. اگر سوالی داشتند واقعیت را به او بگویید و اغراق نکنید یا بیش‌ازحد واکنش نشان ندهید.



کودکان دوره متوسطه اول

کودکان در این سن آگاهی بیشتری از آنچه در اطرافشان می‌گذرد دارند. آن‌ها احتمالا اخبار را دیده‌اند و درباره ویروس با دوستان‌شان صحبت کرده‌اند.

• با او صحبت کنید و به سوالاتش پاسخ دهید. این کار به شما کمک می‌کند که تشخیص دهید اطلاعات او در چه حد است و اگر چیزی را اشتباه فهمیده اصلاح کنید.

• هرگونه احساس اضطراب، نگرانی یا وحشت را تصدیق کنید.

• کودکان در این سن به آنچه در آینده اتفاق خواهد افتاد علاقه‌ی زیادی دارند. در این خصوص به واقعیت‌ها پایبند باشید و آن‌ها را با اضطراب خودتان در مورد سناریوهای ناپایدار آینده روبرو نکنید.

• بعضی از کودکان ممکن است ترس خود را از طریق بدرفتاری نشان دهند و برخی دیگر ترسشان را با انفعال نشان می‌دهند. به این نشانه‌ها توجه کنید و از او بخواهید در مورد احساساتش با شما صحبت کند.

• با کودکان خود درباره‌ی آنچه در تلویزیون یا اینترنت می‌بینند صحبت کنید. به آن‌ها کمک کنید تا متوجه شوند کدام منبع قابل اعتماد است.

• به کودکان‌تان کمک کنید درباره‌ی راه‌هایی که برای پیشگیری از شیوع ویروس می‌توانند انجام دهند آگاه شوند. برای مثال شستن دست‌ها و داشتن خواب کافی را به او گوشزد کنید.



نوجوانان دوره متوسطه دوم (دبیرستانی)

دانش‌آموزان دبیرستانی قطعا با همسالان و معلمان خود در این باره گفتگو داشته‌اند. آن‌ها ممکن است درباره‌ی تاثیری که این ویروس بر سلامتی، مدرسه، برنامه روزانه یا امنیت خودشان می‌گذارد نگران باشند.

• سوالات مربوط به بهداشت، اقتصاد و سیاست‌های عمومی موضوعات مختص این گروه سنی است. اگر آن‌ها به این موضوعات علاقه‌مندند حتما درباره‌اش صحبت کنید.

• هرگونه نگرانی، اضطراب یا ترس آن‌ها را دریابید و به آن‌ها یادآوری کنید که این احساسات طبیعی هستند.

• نوجوان خود را درخصوص کارهایی که می‌تواند انجام دهد راهنمایی کنید. مانند کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی جلوگیری از شیوع ویروس با روش‌هایی همچون شستن دست‌ها، خوابیدن کافی، یا تهیه‌ی برنامه‌های مشخص برای دورانی که مدرسه‌ها تعطیل‌اند.

• بعضی از نوجوانان ممکن است به نظر برسد که بحران را به طور کامل نادیده می‌گیرند و اهمیتی نمی‌دهند. این مسئله کمی نگران‌کننده‌ است. از او سوال بپرسید و آماده‌ی شنیدن باشید.

• بعضی از نوجوانان ممکن است با این بحران شوخی کنند. طنز می‌تواند به‌عنوان راهی برای کمک به آن‌ها برای مقابله با این بحران باشد، اما آن‌ها را از استفاده از طنز به‌عنوان تنها راه صحبت در مورد ویروس منع کنید.

• در مکالمات‌تان با آن‌ها بر آمار واقعی پایبند باشید و درباره‌ی آنچه در تلویزیون یا اینترنت می‌بینند صحبت کنید. آن‌ها را به سمت منابع خبری قابل اعتماد راهنمایی کنید.

• بعضی از نوجوانان تمایل دارند بحث سیاسی یا اقتصادی در خصوص شیوع ویروس کرونا داشته باشند. در این صورت آن‌ها را تشویق کنید تفکر نقادانه بیاموزند و به‌صورت انتقادی درباره‌ی ویروس کرونا بیاندیشند.

• برای کاهش اضطراب خود با نوجوانان گفتگو نکنید. برای درمیان گذاشتن نگرانی‌هایتان می‌تواند با بزرگسالان دیگر تماس تلفنی داشته باشید.








منبع: https://www.psychologytoday.com/us/blog/smart-parenting-smarter-kids/202003/how-talk-kids-and-teens-about-the-coronavirus