سوال 476443

Question

سلام و خسته نباشید ... من 29 سالمه و یه فرزند پسر 2 ساله دارم ...، از نظر وضیعت اقتصادی تقریبا خانواده موفقی بودیم و خیلی مشکل نداشتیم ، خودم شاغلم و خیلی در مورد نوع تربیت بچه ام مطالعه می کنم و البته این موضوع رو به رخ همسرم نمی کشم ...ولی مشکل بزرگ من سر تربیت با فرزندم می باشد ، با همسرم اختلاف نظر داریم و خیلی وقتا این اختلاف نظرا باعث بروز بحث و جدل بین ما می شود .... تا جایی که احساس می کنم فرزندم کاملا متوجه این موضوع شده و من والد برگزیده هستم ، هر کاری که باید انجام بدهد با من دوست دارد انجام بدهد و تقریبا وقتی من منزل باشم با پدرش هیچ کاری ندارد ، مثلا می خواهد سی دی ببیند تا همسرم می رود گریه می کند که نه حتما مادرم بیاید و سی دی را بزارد ...از طرفی شاغل بودن و حجم بالای کاری وقتی منزل باز می گردم و از سوی دیگر رفتار نا دوستانه پدر و پسر به شدت مرا آزار می دهد و وقتی شکایت می کنم به همسرم می گوید بچه را لوس کردی ... من به روش خودم با او رفتار می کنم ...به یاد دارم وقتی 6 ماهش بود و برای داشتن چیزی یا توی کالسکه نشستن گریه می کرد ایشان می گفتن شما بچه را بد تربیت کردی و وقتی من با مشاور کودکم صحبت می کردم ایشان می گفت قبل از 2 سالگی سعی کنید با فرزند خود وارد کشمکش نشوید و سعی کنید خواسته هایش را بر اورده کنید ... حالا هم سر مسائل کوچک فرزندم را تنبیه می کند ، داخل اتاقش می اندازد و یا کتکش می زند و وقتی من اعتراض می کنم که تنها زمانی که مسئله مرگ یا زندگی مطرح باشد باید تنبیه شود با من دعوا می کند که شما با همین رفتارتان بچه را لوس کردید . انتظارش از کودک 2 ساله بسیار بالا هست ، و دوست دارم کاملا مطابق میل ایشان فرزندم رفتار کند و به نوعی خودش تنها بازی کند سی دی ببیند و غیره ... نمی دانم شاید من هم باید تجدید نظری در رفتارم داشته باشم اگر امکان دارد بنده را راهنمایی کنید

مشاور پرسان · Answer

با سلام.
اولاً به خاطر داشته باشید که اشتراک نظر شما و همسرتان روندی است که به زمان نیاز دارد. پس عجله نکنید.
برای حل این مشکل به شما پیشنهاد می کنیم:
1- در زمانی که همسرتان خیلی خسته نیست، عصبی نیست، نسبتاً آمادگی دارد و پسرتان خواب است، در این باره با او صحبت کنید. به این ترتیب:
* جملات را با «تو» شروع نکنید. مثل:
- تو اشتباه می کنی...
- تو سختگیر هستی...
- تو به بچه فشار می آری...
- و..."
بیان این جملات ترس و خشم را در شوهرتان زنده می کند و طبیعی است که در لاک دفاع فرو می رود.
* جملات را با «من» شروع کنید:
- من فکر می کنم...
- من این جور یاد گرفتم...
- من انتظار دارم...
- من خواهش می کنم...
- و ..."
با این شیوه زمینه ی یک مکالمه ی سازنده ایجاد می شود. به این ترتیب می توانید مشکل را حل کنید. مراقب باشید که
الف) دنبال پیدا کردن مقصر نباشید.
ب) از گذشته حرف نزنید؛ چه خوب، چه بد.
این گام ها را بردارید و دوباره با ما تماس بگیرید.
خدانگهدار

سوال 476443

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها