ناشناس

سوال 481132

آقای دارابی عزیز سلام و ممنونم از پاسخی که بهم دادید؛ راستش من در خصوص خشم و عصبانیت همسرم از شما سوال کرده بودم که او که فردی تند مزاج و عصبانی هست چگونه خشم خود را کنترل کند؟ اما موضوعی که فرموده بودید دیگران را همان گونه که هستند باید بپذیریم و به رفتارهای آنها ریز نشویم؛ آیا اگر من تمام تلاش خود را برای این پذیرش بگذارم به نظرتان یک سری از این رفتارها در آینده الگوی بچه ی من و همین طور آداب و فرهنگ زندگی من و همسرم نخواهد بود؟ من می دونم که وقتی همسرم با دمپایی میره بیرون به من مربوط نیست! من می دونم که وقتی همسرم با زیرشلواری میرن بیرون برای اینکه خسته اس و حوصله ی عوض کردن شلوارش رو نداره به من آسیبی نمی زنه! من می دونم که وقتی فحش رکیک میده داره به خودش آسیب میزنه و به شخصیت من آسیبی نمی زنه؛ وقتی توی یه جمع برای تمام مدت صحبت میکنه به خودش ربط داره و هزاران هزار موارد کوچیک دیگه ای که از بچگی با اونها بزرگ شده و شاید اصلا به الان و من ربطی نداشته باشه؛ اما من یه جورایی نگران آینده و فرهنگ زندگیم هست؛ لطفا در مورد این مبحث راهنماییم کنید.<br>با تشکر و سپاس فراوان

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام.
کاملاً حق دارید. نگرانی شما به جاست. فقط باید به این نکته توجه کنید که تغییرات تدریجی است. اگر همسر شما احساس کند که جملات شما دنبال محکوم کردن اوست، مقابله می کند، گارد می کند، لج بازی می کند و ... . ولی چنانچه احساس کند جملات و درخواست های شما برای بهتر کردن زندگی است، آن وقت همکاری او بیشتر می شود. بنابراین لطف کنید برای شروع فعلاً این قدم را بردارید:
تقاضاهای خود را با کلمه ی «من» آغاز کنید:
* من انتظار دارم که ...
* من خوشحال می شوم اگر ...
* من فکر می کنم که ...
* من نگرانم که ...
* و ...
مراقب باشید اگر همین جملات را با «تو» آغاز کنید، تأثیر آن مخرب می شود.
فعلاً این قدم را بردارید و دوباره با ما تماس بگیرید.
خدانگهدار