ناشناس
سوال 482422
با سلام.می خواستم در مورد فرزند دوم راهنماییم کنید.من 30سال وشاغل میباشم یک دختر 5ساله دارم .نمی توان تصمیم درستی د رمورد داشتن یا نداشتن فرزند دوم بگیرم.وضع مالیمان هم بد نیست و براحتی از عهده دو فرزند برمی اییم فقط نمی دانم داشتن فرزند دوم از لحاظ روانشناسی برای بچه اول و پدر ومادرخوب است یا نه.لطفا" در این مورد راهنمایی کنید
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام.
دوست عزیز اگر شرایط اقتصادی و خانوادگی شما اجازه می دهد تصمیم به بارداری برای شما و فرزندتان می تواند اثرات خوب تربیتی داشته باشد .
کودکان در روابط خود با خواهر برادر می توانند مهارت های یک رابطه میان فردی را بیاموزند و در محیط خانواده رشد دهند . این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمیکنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.
بسیاری از تک فرزندها نمیتوانند ناامیدیها و فشارهای روانی را تحمل کنند. چنانچه توهینی به آنها شود، بیآنکه قصد و غرضی در کار باشد، این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه نیتی خاص تفسیر میکنند.
همچنین به دلیل رسیدگی های همیشگی والدین کودکانی پر توع بار می آیند .
فرزند اول به علت این که طی دوره ای یگانه فرزند است، مورد توجه و مهر و علاقه ی فراوان والدین قرار می گیرد؛ مشکل زمانی آغاز می شود که فرزند دوم به دنیا می آید. و به طور طبیعی عرصه را برای فرزند او تنگ می کند. پدران و مادران عاقل با توجه به حساسیت موقعیت، یکباره توجه خود را به سوی فرزند دوم معطوف نمی کنند بلکه می کوشند فرزند اول آرام آرام وجود فرزند دوم را بپذیرد و به شرایط جدید خود بگیرید.
ورود نوزاد جدید، در زندگی فرزند اول تغییر بزرگی است پس سعی نکنید آن را با تغییرات دیگر مصادف کنید مثلا این زمان وقت خوبی برای آموزش دستشویی رفتن به او نیست یا ثبت نام او در کلاسی که باعث جدایی او از شما برای اولین بار می شود مناسب نیست.
برای داشتن فرزند دوم سعی کنید اشتیاق خود و همسرتان را در نظر بگیرید و آمادگی های لازم را برای یک تغییر در خاناوده فراهم کنید.
دوست عزیز اگر شرایط اقتصادی و خانوادگی شما اجازه می دهد تصمیم به بارداری برای شما و فرزندتان می تواند اثرات خوب تربیتی داشته باشد .
کودکان در روابط خود با خواهر برادر می توانند مهارت های یک رابطه میان فردی را بیاموزند و در محیط خانواده رشد دهند . این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمیکنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.
بسیاری از تک فرزندها نمیتوانند ناامیدیها و فشارهای روانی را تحمل کنند. چنانچه توهینی به آنها شود، بیآنکه قصد و غرضی در کار باشد، این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه نیتی خاص تفسیر میکنند.
همچنین به دلیل رسیدگی های همیشگی والدین کودکانی پر توع بار می آیند .
فرزند اول به علت این که طی دوره ای یگانه فرزند است، مورد توجه و مهر و علاقه ی فراوان والدین قرار می گیرد؛ مشکل زمانی آغاز می شود که فرزند دوم به دنیا می آید. و به طور طبیعی عرصه را برای فرزند او تنگ می کند. پدران و مادران عاقل با توجه به حساسیت موقعیت، یکباره توجه خود را به سوی فرزند دوم معطوف نمی کنند بلکه می کوشند فرزند اول آرام آرام وجود فرزند دوم را بپذیرد و به شرایط جدید خود بگیرید.
ورود نوزاد جدید، در زندگی فرزند اول تغییر بزرگی است پس سعی نکنید آن را با تغییرات دیگر مصادف کنید مثلا این زمان وقت خوبی برای آموزش دستشویی رفتن به او نیست یا ثبت نام او در کلاسی که باعث جدایی او از شما برای اولین بار می شود مناسب نیست.
برای داشتن فرزند دوم سعی کنید اشتیاق خود و همسرتان را در نظر بگیرید و آمادگی های لازم را برای یک تغییر در خاناوده فراهم کنید.