سوال 4830

بهترین کاری که برای بچه‌ها (مخصوصا بچه‌هایی که تک فرزندن) می‌شه انجام داد اینه که زندگی‌شونو با دوستانشون پُر کنیم. 
چون بچه ها از سه سالگی به بعد در کنار پدر و مادر یک مقدار اضطراب را در خودشون رشد می‌دن برای اینکه تفاوت و فاصله رو از آن همه نادانی و ناتوانی در مقایسه با پدر و مادر متوجه می‌شن و از طرف دیگر در کنار پدر و مادر اونقدر که باید یاد نمی‌گیرن در حالی که بچه‌ها در کنار بچه‌های دیگر می‌تونن  از آن اضطراب و نگرانی دور باشن و از آموزش خیلی بیشتر و بهتری برخوردار بشن. به همین علته  که صلاح بچه‌ها در اینه که بین دو تا سه سالگی به تدریج سه، چهار یا پنج ساعت وارد محیط دیگری غیر از خانه بشن.