سوال 496590

با سلام.
اولین قدم همدردی است. وقتی او دست بچه های دیگر نان می بیند، کیک می بیند، بیسکوئیت می بیند و از این که نمی تواند بخورد، خشمگین می شود، عصبانی می شود و ...، او حق دارد. در این شرایط وقتی به خانه می آید، محبت مادرانه ی خود را نشان دهید. یعنی به او بگویید:
- می دانم سخت است.
- می دانم اذیت می شوی.
- بعضی وقت ها تحملش مشکل است.
- و ...
در این شرایط اگر لازم است او را نوازش کنید. آن وقت بگذارید از ناراحتی ها، آرزوها و ناکامی های خود بگوید. خوب خوب گوش کنید. نه نصیحت کنید، نه راه حل دهید. فقط می توانید بگویید:
* ای کاش می شد بتوانی بخوری.
به این ترتیب خشم او کاهش می یابد و بر پیشرفت تحصیلی او اثر می گذارد.
به دنبال این راه باشید که چه کار کنیم که او زنگ های تفریح کمتر این خوراکی ها را ببیند. فراموش نکنید کمتر، نه این که اصلاً نبیند. شاید بد نباشد از مسئولین مدرسه درخواست کمک کنید.
به هر حال شرایط سخت شما را هم درک می کنیم و با کمال میل در خدمت شما خواهیم بود.
خدانگهدار