ناشناس
سوال 497534
سلام خسته نباشید.<br><br>من دانشجوی سال آخر رشته صنایع غذایی هستم.<br><br>یک سری مطالب در مورد پنیر هلندی میخواستم البته مقاله لاتین دارم ولی اصلا" هیچ اشاره ای به تاریخچه و انواع پنیر هلندی نداره میخواستم از شما بخوام که اگر امکان هست در مورد تاریخچه و انواع و فواید و موارد کاربرد پنیر هلندی من رو راهنمایی کنید.<br><br>ممنون.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
پنیر گودا پنیری نیمه سفت و زردرنگ است که از شیر گاو تهیه می‌شود. این پنیر هلندی به صورت خام یا پخته در پیتزا، لازانیا، سالاد، صبحانه، سوپ، سس و شیرینی استفاده می‌شود.
انواع پنیرها
انواع پنیر را بر اساس ویژگی‌هایشان چند نوع دسته بندی مختلف می‌کنند از جمله نوع ترکیبات شیر، آنزیم مورد استفاده برای ترش‌کردن آن، رژیم غذایی حیوان، روش کار و میزان رطوبت پنیر.[۱]
پنیرهای با رطوبت کم (۱۳ تا ۳۴ درصد) شامل پنیر دومان، پنیر پارمیجانو (پارمسان)، پنیر ریکوتای خشک، پنیر گجی توست و پنیر میزوست می‌شوند.
پنیرهای با رطوبت متوسط (۳۴ تا ۴۵ درصد) شامل پنیر ادام، پنیر سفید فتا، پنیر سوئیس، پنیر چدار، پنیر گودایا هلندی و پنیر لیقوان است.
پنیرهای با رطوبت زیاد (۴۵ تا ۵۵ درصد) شامل موتزارلا، کممبرت، پنیر محلی، پنیر پیتزا و پنیر آبی می‌شوند.
پنیرهای با رطوبت خیلی زیاد (۸۰ تا ۸۵ درصد) شامل پنیر کاتیج، ریکوتا، پنیر ایمپاستاتا، پنیر نوفشاتل و پنیر خامه‌ای است.
شاید تا چند سال پیش تنها یک یا دو نوع پنیر در بازار وجود داشت. اما امروزه انواع و اقسام پنیر در بازار یافت می شود که طعم‌های متفاوتی دارند.
*پنیرهای خودمانی: اصلی ترین پنیرهای معمول ایرانی پسند، "لیقوان" و "تبریز" هستند. ویژگی اصلی این پنیرها استفاده از شیر كامل و غیرپاستوریزه است كه همین نكته آن ها را به تب مالت پیوند می دهد.
*پنیر گودا: معروف ترین پنیر نیمه سفت دنیا و هلندی الاصل كه بیشتر برای تهیه پیتزا، لازانیا، سالاد، صبحانه، سوپ، سس و گاهی هم شیرینی استفاده می شود، پنیر گودا است. گودا از انواع پنیرهای نیمه سخت است. به طور معمول رسیدن آن دو تا پنج ماه طول می کشد. در آب نمک نگهداری می شود و محتوی چربی آن 40 تا 52 درصد است.
*پنیر پارمسان: قدیمی ترین و معروف ترین پنیر ایتالیایی است. لااقل 8 ماه طول می كشد تا این پنیر را درست كنند اما ارزش غذایی هر كیلوی آن معادل 24 كیلو شیر تازه گاو است.
غنی ترین پنیر از نظر پروتئین بوده و به دلیل كم چرب و سهل‌الهضم بودن، برای افراد مسن و ورزشكار بسیار مفید است. پنیر نرسیده پارمسان را به عنوان پیش غذا و پنیر رسیده را هم به صورت رنده یا پودر شده به عنوان چاشنی در برنج و سوپ استفاده می كنند.
* پنیر موزارلا: اولین بار در ایتالیا تولید شده است و جزو پنیرهای كِشدار و با طعم ملایم به حساب می آید. هنگام بریدن آن، آب پنیر سفید رنگ و با اسانس شیر تخمیر شده از آن تراوش می كند به همین دلیل جزو پنیرهای تازه است. از سوی دیگر باید در یخچال نگهداری شود چون خاصیت ذوب شدن دارد و برای پخت غذاهای ایتالیایى مورد استفاده قرار می گیرد مانند لازانیا و پیتزا و هنگام پخت و پز حالتی كشدار از خود نشان می دهد كه معمولا برای افراد بسیار مطلوب است.
*پنیر خامه‌ای: یكی از خوش خوراك ترین پنیرها است. نوعی پنیر سفید نرم كه طعم ملایمی دارد و ویژگی اصلی اش داشتن میزان چربی و رطوبت بالاست. در واقع برای درست كردن آن از شیر پُرچرب و خامه استفاده می كنند و نمی گذارند پنیر به دست‌آمده، بماند تا به اصطلاح رسیده شود.
*پنیرچدار: در پنیر چدار مقادیر کمی نمک، خامه تازه یا ترش افزوده می شود. خانواده پنیر چدار یكی از خانواده های پنیرهای نیمه سخت یا سخت است كه دلمه آن بریده شده، به آرامی حرارت می بیند تا به شكل یك توده انباشته شده بدل شود. این دسته از پنیرها عمر ماندگاری کوتاه و محتوی چربی آن ها 50 درصد و طعمی شبیه خامه دارند.
*پنیر فیلا فیلا یا پنیرپیتزا انگلیسی: فیلا فیلا به معنای كشدار بودن، نوعی پنیر عمل‌آوری شده پیتزا است. این پنیر خواص بهتری نسبت به سایر پنیرهای پیتزا دارد. پنیر فیلافیلا از خاصیت ذوب بسیار استثنایی برخوردار بوده و به راحتی روی پیتزا پخش شده و به هیچ وجه آب نمی اندازد.
*پنیر بوتوكیزه: این نوع پنیر توسط ایتالیایی ها ابداع شده و با سایر پنیرها تفاوت دارد. پنیر بوتوكیزه طعم ملایمی داشته و فاقد بوی معمولی پنیر است. در مجموع می توان گفت مطابق هر نوع ذایقه‌ای است. به علت طعم كره‌ای كه دارد آن را بوتوكیزه یا پنیر كره‌ای نام نهاده‌اند. به دلیل عطر و بوی خاص آن، نمی توان این پنیر را به هنگام پخت با پنیر دیگری مخلوط كرد.
بهترین نوع پنیر
بهتر است از میان انواع پنیر، پنیرهای کم چرب را انتخاب کنیم. انواع پُر چرب منبع عمده اسیدهای چرب اشباع هستند که برای سلامتی مضر هستند بنابراین مصرف پنیرهای پرچرب و خامه‌ای به یک بار در هفته باید محدود شود. در ضمن، مصرف پنیرهای باز و محلی به علت احتمال آلودگی های میکروبی توصیه نمی شود چرا که می تواند حامل میکروب های مسمومیت زای خطرناکی مثل سالمونلا، بروسلا و... باشد که ایجاد كننده حصبه، مسمومیت ناشی از لیستریا و تب مالت هستند. پنیرهای نرم تر به دلیل چربی كه دارند ماندگاری كمتری داشته به این دلیل باید زودتر مصرف شوند اما پنیرهای سفت مقاوم تر هستند.
موفق باشید
پنیر گودا پنیری نیمه سفت و زردرنگ است که از شیر گاو تهیه می‌شود. این پنیر هلندی به صورت خام یا پخته در پیتزا، لازانیا، سالاد، صبحانه، سوپ، سس و شیرینی استفاده می‌شود.
انواع پنیرها
انواع پنیر را بر اساس ویژگی‌هایشان چند نوع دسته بندی مختلف می‌کنند از جمله نوع ترکیبات شیر، آنزیم مورد استفاده برای ترش‌کردن آن، رژیم غذایی حیوان، روش کار و میزان رطوبت پنیر.[۱]
پنیرهای با رطوبت کم (۱۳ تا ۳۴ درصد) شامل پنیر دومان، پنیر پارمیجانو (پارمسان)، پنیر ریکوتای خشک، پنیر گجی توست و پنیر میزوست می‌شوند.
پنیرهای با رطوبت متوسط (۳۴ تا ۴۵ درصد) شامل پنیر ادام، پنیر سفید فتا، پنیر سوئیس، پنیر چدار، پنیر گودایا هلندی و پنیر لیقوان است.
پنیرهای با رطوبت زیاد (۴۵ تا ۵۵ درصد) شامل موتزارلا، کممبرت، پنیر محلی، پنیر پیتزا و پنیر آبی می‌شوند.
پنیرهای با رطوبت خیلی زیاد (۸۰ تا ۸۵ درصد) شامل پنیر کاتیج، ریکوتا، پنیر ایمپاستاتا، پنیر نوفشاتل و پنیر خامه‌ای است.
شاید تا چند سال پیش تنها یک یا دو نوع پنیر در بازار وجود داشت. اما امروزه انواع و اقسام پنیر در بازار یافت می شود که طعم‌های متفاوتی دارند.
*پنیرهای خودمانی: اصلی ترین پنیرهای معمول ایرانی پسند، "لیقوان" و "تبریز" هستند. ویژگی اصلی این پنیرها استفاده از شیر كامل و غیرپاستوریزه است كه همین نكته آن ها را به تب مالت پیوند می دهد.
*پنیر گودا: معروف ترین پنیر نیمه سفت دنیا و هلندی الاصل كه بیشتر برای تهیه پیتزا، لازانیا، سالاد، صبحانه، سوپ، سس و گاهی هم شیرینی استفاده می شود، پنیر گودا است. گودا از انواع پنیرهای نیمه سخت است. به طور معمول رسیدن آن دو تا پنج ماه طول می کشد. در آب نمک نگهداری می شود و محتوی چربی آن 40 تا 52 درصد است.
*پنیر پارمسان: قدیمی ترین و معروف ترین پنیر ایتالیایی است. لااقل 8 ماه طول می كشد تا این پنیر را درست كنند اما ارزش غذایی هر كیلوی آن معادل 24 كیلو شیر تازه گاو است.
غنی ترین پنیر از نظر پروتئین بوده و به دلیل كم چرب و سهل‌الهضم بودن، برای افراد مسن و ورزشكار بسیار مفید است. پنیر نرسیده پارمسان را به عنوان پیش غذا و پنیر رسیده را هم به صورت رنده یا پودر شده به عنوان چاشنی در برنج و سوپ استفاده می كنند.
* پنیر موزارلا: اولین بار در ایتالیا تولید شده است و جزو پنیرهای كِشدار و با طعم ملایم به حساب می آید. هنگام بریدن آن، آب پنیر سفید رنگ و با اسانس شیر تخمیر شده از آن تراوش می كند به همین دلیل جزو پنیرهای تازه است. از سوی دیگر باید در یخچال نگهداری شود چون خاصیت ذوب شدن دارد و برای پخت غذاهای ایتالیایى مورد استفاده قرار می گیرد مانند لازانیا و پیتزا و هنگام پخت و پز حالتی كشدار از خود نشان می دهد كه معمولا برای افراد بسیار مطلوب است.
*پنیر خامه‌ای: یكی از خوش خوراك ترین پنیرها است. نوعی پنیر سفید نرم كه طعم ملایمی دارد و ویژگی اصلی اش داشتن میزان چربی و رطوبت بالاست. در واقع برای درست كردن آن از شیر پُرچرب و خامه استفاده می كنند و نمی گذارند پنیر به دست‌آمده، بماند تا به اصطلاح رسیده شود.
*پنیرچدار: در پنیر چدار مقادیر کمی نمک، خامه تازه یا ترش افزوده می شود. خانواده پنیر چدار یكی از خانواده های پنیرهای نیمه سخت یا سخت است كه دلمه آن بریده شده، به آرامی حرارت می بیند تا به شكل یك توده انباشته شده بدل شود. این دسته از پنیرها عمر ماندگاری کوتاه و محتوی چربی آن ها 50 درصد و طعمی شبیه خامه دارند.
*پنیر فیلا فیلا یا پنیرپیتزا انگلیسی: فیلا فیلا به معنای كشدار بودن، نوعی پنیر عمل‌آوری شده پیتزا است. این پنیر خواص بهتری نسبت به سایر پنیرهای پیتزا دارد. پنیر فیلافیلا از خاصیت ذوب بسیار استثنایی برخوردار بوده و به راحتی روی پیتزا پخش شده و به هیچ وجه آب نمی اندازد.
*پنیر بوتوكیزه: این نوع پنیر توسط ایتالیایی ها ابداع شده و با سایر پنیرها تفاوت دارد. پنیر بوتوكیزه طعم ملایمی داشته و فاقد بوی معمولی پنیر است. در مجموع می توان گفت مطابق هر نوع ذایقه‌ای است. به علت طعم كره‌ای كه دارد آن را بوتوكیزه یا پنیر كره‌ای نام نهاده‌اند. به دلیل عطر و بوی خاص آن، نمی توان این پنیر را به هنگام پخت با پنیر دیگری مخلوط كرد.
بهترین نوع پنیر
بهتر است از میان انواع پنیر، پنیرهای کم چرب را انتخاب کنیم. انواع پُر چرب منبع عمده اسیدهای چرب اشباع هستند که برای سلامتی مضر هستند بنابراین مصرف پنیرهای پرچرب و خامه‌ای به یک بار در هفته باید محدود شود. در ضمن، مصرف پنیرهای باز و محلی به علت احتمال آلودگی های میکروبی توصیه نمی شود چرا که می تواند حامل میکروب های مسمومیت زای خطرناکی مثل سالمونلا، بروسلا و... باشد که ایجاد كننده حصبه، مسمومیت ناشی از لیستریا و تب مالت هستند. پنیرهای نرم تر به دلیل چربی كه دارند ماندگاری كمتری داشته به این دلیل باید زودتر مصرف شوند اما پنیرهای سفت مقاوم تر هستند.
موفق باشید