سوال 499451

Question

سلام راستش من بیست ساله دانشجو هستم مشکلی که دارم از دیرباز با من بود ولی هر سال و یکجوری سپری میکردم که به نوعی برای زمان خودش خوب بود ولی اول و اخر به این حالت که خواهم گفت پیش میرم . از بچگی تا جایی که میشد خانوادم من رو بیشتر به منزل راهنمایی میکردند تا دورانی تموم شد و خودم تصمیم گرفتم از این حالت در بیام برای همین با کسانی و دوستانی اشنا شدم که در نوبه خودشون عالی بودن که من رو از تنهایی افسردگی در اوردند ولی تمام دورهها تموم شد حالا که وارد دانشگاه شدم برعکس دوران کودکی دوستان زیادی رو دور بردارم یعنی هر چی باشم میتونم جذاب باشم ولی تا حالا یک دوستی رو نتونستم در بیرون از محیطهای بسته ارتباط داشته باشم یعنی تمام دوستان فقط در یک مکان مشخص دوست من هستن ولی از ابتدای دانشگاه با یک دوستی اشنا شدم که میشه گفت صمیمی که این خصوصیت و داشت ولی بعد یکسال متوجه شدم باز هم مدتی اعتبار داره البته نمیگم این دوستی و زیر پا گذاشته مشکل و از خودم میدونم بیشتر از حد انتظار دارم و اصلا هم به روی خودم نیاوردم ولی فکرمو خیلی مشغول میکنه یعنی نمیتونم موقعی که به کسی نیاز دارم تا از تنهایی بیرون بیام ببینم کسی نیست ولی مشکل کار من کجاس که بقیه این مشکل و ندارن چون من بیشتر اهل دور بر رفیق باشن نیستم یعنی به نظر خودم نمیتونم به کارام تمرکز داشته باشم ولی کم و بیش دارم ولی نمیدونم چرا باز هم این احساس در من بوجود میاد البته مشکل و از خودم میدونم و به خودم رجوع میکنم که چرا احساساتی شدم از شما کمکی میخوام که به این مشکلم رسیدگی کنم من تو این مدت دانشگاه بجز درس مسئولیتی رو پذیرا نبودم یعنی قبلا پی ورزش بودم ولی نتوستم دوام بیارم بخاطر مشکلات مالی پی کار هستم تا وقتهای خالیم پر بشه البته به نظر خودم این افکار با پرکردن وقت میتونه تاثیر گذار باشه ولی میخواستم نظر شمارو بدونم تو دوران20 سالگی افراد چطوری هستن

مشاور پرسان · Answer

با سلام.
دوست عزیز همان طور که قبلا هم اشاره کردم مشکل اینجاست که شما در زندگی سهم زیادی را به روابط دوستانه می دهید و به گفته خودتون انتطارات بالایی در روابط خود دارید . البته تنهایی میتواند یکی از دلایل این موضوع باشد .

دوستی و صمیمیت به زمان نیاز داره و اشخاص در روابط دوستانه میزان های مختلفی از حریم رو انتخب می کنند . برخی با دیگران بسیار صمیمی می شوند . برخی برای صمیمیت زمان بیشتری می طلبند برخی میزان بالای صمیمیت را نمی پسندند . و برخی خیلی وزد صمیمی شده و برخی خیلی زود صمیمیت را کات می کنند .

لذا بسته به نوع شخصیت افراد این موارد متفاوت است . شماباید در روابط دوستانه خود بردباری بیشتری داشته باشید و اهم و فی الاهم کنید . گاهی با وجود این که یک دوست خیلی با شما صمیمی نمی شود اما خصیصه هایی دارد که بسیار ارزشمند هستند و دوستی با او ارجح است .

همیشه در روابط دوستانه به دنبال صمیمیت نباشید . در میان آقایان صمیمیت در درجه اول اهمیت قرار ندارد سعی کنید از دوستی های خود چیز های مفید و اموزنده کسب کنید . سعی کنید استقلال خود ار در دوستی از دست ندهید . دوست اگزر چه گاه لحظات تنهایی ما را پر می کند اما رسالتی برای تکمیل همه خلا های زمانی ما ندارد . وابستگی به دوست می تواند آسیب زا باشد .

به علاوه همان طور که قبلا هم گفتم سعی کنید دوستان متعدد داشته باشید تا در مواقع متعدد بسته به روحیاتشون بتونی لحظات خوبی داشته باشید .

سوال 499451

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها