ناشناس
سوال 500677
با سلام و عرض ادب،آیا انتقال آب دهان فرد مبتلا به هپاتیت BوC به هر نحوی اعم از {روبوسی،قاشق،لیوان و......}به غیر از مسواك و تیغ خطری برای دیگران دارد.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخباسلام
در هپاتیت ب اب دهان خطری ایجاد نمیکند.
راههای انتقال ویروس هپاتیت ب
همانطور كه قبلا ذكر شد تنها مخزن این عفونت انسان است و انتقال آن از افراد آلوده به افراد سالم صورت می گیرد . راههای انتقال عفونت عبارتند از :
1. در مناطقی كه میزان ناقلین زیاد است ، عفونت احتمالا از طریق انتقال از مادران آلوده به نوزادان ایجاد می شود . عفونت نه از طریق بند نافی ، بلكه از طریق بدن مادر در هنگام زایمان و در جریان تماس نزدیك بعد از آن منتقل می شود . در مطالعاتی كه توسط دكتر علویان و همكاران در سال 74 در اهداكنندگان خون انجام شده است ، انتقال از مادر به نوزاد مهمترین راه انتقال در ایران بوده است .
2. تماس جنسی با فرد ناقل هپاتیت می تواند به انتقال عفونت منجر شود . برای ممانعت از این امر ، انجام واكسیناسیون و استفاده از كاندوم توصیه می شود .
3. كارمندان بیمارستانها كه در تماس نزدیك با بیماران هستند ، در معرض خطر ابتلای بیشتری هستند . این خطر به دلیل آلوده شدن با خون بیمار مثلا از راه فرورفتن سوزن آلوده به دست و یا از طریق خراشهای پوستی است . این خطر برای جراحان و دندانپزشكان دوچندان می شود .
4. استفادهاز خون و فرآورده های خونی آلوده : این مساله عمدتا در چند دهه قبل اتفاق می افتادو چون امروزه در تمامی جهان ( و از جمله ایران ) خونهای اهدایی برای شناسایی ویروس هپاتیت ب آزمایش می شوند ، خون و فرآورده های آن سالم هستند .
5. استفاده از وسایل غیر استریل در دندانپزشكی ، سوراخ كردن غیربهداشتی گوش ، خالكوبی و حجامت جزو راههای احتمالی انتقال عفونت تلقی می شوند .
6. بند پایانی كه خون می مكند ( از قبیل پشه یا ساس های رختخواب ) بخصوص در مناطق گرمسیر ، عوامل مهمی در انتقال عفونت هستند ، ولی شاهدی دال بر تكثیر ویروس در بدن بند پا وجود ندارد
در هپاتیت ب اب دهان خطری ایجاد نمیکند.
راههای انتقال ویروس هپاتیت ب
همانطور كه قبلا ذكر شد تنها مخزن این عفونت انسان است و انتقال آن از افراد آلوده به افراد سالم صورت می گیرد . راههای انتقال عفونت عبارتند از :
1. در مناطقی كه میزان ناقلین زیاد است ، عفونت احتمالا از طریق انتقال از مادران آلوده به نوزادان ایجاد می شود . عفونت نه از طریق بند نافی ، بلكه از طریق بدن مادر در هنگام زایمان و در جریان تماس نزدیك بعد از آن منتقل می شود . در مطالعاتی كه توسط دكتر علویان و همكاران در سال 74 در اهداكنندگان خون انجام شده است ، انتقال از مادر به نوزاد مهمترین راه انتقال در ایران بوده است .
2. تماس جنسی با فرد ناقل هپاتیت می تواند به انتقال عفونت منجر شود . برای ممانعت از این امر ، انجام واكسیناسیون و استفاده از كاندوم توصیه می شود .
3. كارمندان بیمارستانها كه در تماس نزدیك با بیماران هستند ، در معرض خطر ابتلای بیشتری هستند . این خطر به دلیل آلوده شدن با خون بیمار مثلا از راه فرورفتن سوزن آلوده به دست و یا از طریق خراشهای پوستی است . این خطر برای جراحان و دندانپزشكان دوچندان می شود .
4. استفادهاز خون و فرآورده های خونی آلوده : این مساله عمدتا در چند دهه قبل اتفاق می افتادو چون امروزه در تمامی جهان ( و از جمله ایران ) خونهای اهدایی برای شناسایی ویروس هپاتیت ب آزمایش می شوند ، خون و فرآورده های آن سالم هستند .
5. استفاده از وسایل غیر استریل در دندانپزشكی ، سوراخ كردن غیربهداشتی گوش ، خالكوبی و حجامت جزو راههای احتمالی انتقال عفونت تلقی می شوند .
6. بند پایانی كه خون می مكند ( از قبیل پشه یا ساس های رختخواب ) بخصوص در مناطق گرمسیر ، عوامل مهمی در انتقال عفونت هستند ، ولی شاهدی دال بر تكثیر ویروس در بدن بند پا وجود ندارد