سوال 501420

با سلام
میبایست با متخصص نورولوژی مشورت نمایید.
مالتیپل اسكلروزیس كه به اختصار به آن «ام اس»‏ نیز گفته می‌شود، یك بیماری سیستم عصبی ‏است كه بیشتر افراد جوان را مبتلا می‌سازد و تا سن 35 سالگی شیوع آن بیشتر می‌شود دراین بیماری، ماده پوشاننده سلول‌های عصبی كه «میلین» ‏نام دارد در بعضی قسمت‌های سیستم عصبی از بین رفته و سبب ایجاد اختلالات علایم متنوع عصبی می‌‏شود.‏
بیماری ام. اس بخاطر پیدایش پلاکهایی که با تخریب بافت میلین همراه است در هر نقطه ای از سیستم عصبی مرکزی (شامل مغز و نخاع) می تواند ایجاد ضایعه و آسیب نماید بخاطر همین طیف وسیعی از علائم عصبی می توانند تظاهر بیماری ام. اس باشند. علائم شایع در این بیماری شامل ضعف یک یا دو اندام (در اندامهای تحتانی یا فوقانی)، اختلال دید بصورت تاری دید یکطرفه یا دو طرفه، اختلال حسی بصورت گزگز شدن قسمتهای انتهای اندامی و یا نواحی محدودی بر روی تنه و اندامی، دو بینی، عدم تعادل و مشکلات ادراری می باشند. گرچه بعنوان قانون در صورت رخداد هر گونه علائم عصبی در یک فرد جوان باید به فکر بیماری ام. اس بود و با آزمایشهای تکمیلی بیماری را تایید یا رد نمود.
علائم این بیماری گاهی تشدید و گاهی تخفیف پیدا می‌كند. ولی ممكن است، سیری پیش رونده و ناتوان كننده ‏نیز داشته باشد. البته علائم این بیماری متنوع نیز می‌باشد. شروع بیماری گاهی به‌صورت آهسته و بی‌سر و صدا بوده؛ اما بیشتر به صورت علائم حاد عصبی ‏است.
بیماری «ام اس» می‌تواند شدت‌های مختلفی داشته باشد. بعضی بیماران، بیماری آنها به حدی خفیف است كه ‏به پزشك هم مراجعه نمی‌كنند و تا سال‌ها به زندگی معمولی خود ادامه می‌دهند. ولی بعضی بیماران، ‏بیماری شدیدی دارند؛ به طوری كه پس از چند سال دچار عوارض و عواقب شدید بیماری می‌شوند.
علت بیماری «ام اس» خودایمنی روی یك زمینه ارثی است. تاكنون میكروب یا ویروس خاصی را به ‏عنوان عامل بروز این بیماری پیدا نكرده‌اند؛ غذای خاصی در ایجاد این بیماری مقصر شناخته نشده است.
این ‏بیماری واكسن ندارد و راه پیشگیری برای آن پیدا نشده است. فامیل نسَبی افراد مبتلا به این بیماری ‏‏(مثلاً خواهر و برادرها) احتمال ابتلای آنها به این بیماری قدری بیشتر از افراد دیگر است. برای این افراد نیز ‏توصیه خاصّی وجود ندارد تا با رعایت آن بتوان بیماری را پیشگیری نمود. با توجه به اینكه میزان احتمال ‏بسیار كم است، اطرافیان بیمار مبتلا به «ام اس» نباید نگران شوند.
بیماری «ام اس» راه معالجه دارد. اگرچه این معالجات امكان دارد شفای قطعی بیماری را فراهم ‏نسازد؛ ولی كمك زیادی به بیماران می كند. ( لازم است درمان تحت نظر متخصص مغز و اعصاب باشد) ‏متحصصان مغز و اعصاب برای درمان بیماری «مالتپل اسكلروز» از «اینترفرون بتا»، «كورتیكوستروئید» و داروهای دیگر استفاده می‌كنند. البته برحسب شدت بیماری و علائم ایجاد ‏شده نوع دارو و مقدار آن توسط متخصص مغز و اعصاب تجویز می‌شود.
اینترفرون آلفا و بتا در درمان بیماری ام اس در تحقیقات اخیر بسیار موثر بوده اند و در صورتی که درمان بسیار زود شروع شود یعنی هنگامی که علائم پیشرفته بیماری شروع نشده باشد و صرفاً از طریق ام آر ای تشخیص داده شده باشد و یا در مراحل اولیه بیماری بین 60 تا 70 درصد موارداین درمان جلوی سیر پیشرونده بیماری را می گیرد و از این نظر می توان گفت بیماری را کنترل می کند ولی درمان قطعی برای بیماری ام اس وجود ندارد.