سوال 512179

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
به چند نکته توجه کنید:
1. این که خواب و مکاشفات این چنینی حجت برای خود شخص نیست، چه رسد به دیگران، جای تردید نیست. تنها کسی می تواند به خواب و مکاشفه خود اطمینان داشته باشد که از تفسیر خطا در مکاشفه اش مصون باشد. و این نیازمند عصمت و کمالات بالای روحی است که معمولا انسان عادی از آن برخوردار نیست.
برای تقریب مطلب عرض می شود هیچگاه دیده اید کسی بر خلاف اعتقاداتش مکاشفه ای داشته باشد. مثلا یک شخص با گرایشهای خاص مذهبی و متیقن به آن، مکاشفه ای ببیند و بر اساس آن مذهب خود را تغییر دهد و یا بر عکس؟! حتی شیخ اکبر عرفا، محیی الدین بن عربی هم بر اساس مذهب اهل سنت ـ که مذهب کلامی و فقهی خود او بوده ـ مکاشفه می بیند.
این نشان از این دارد که یا مکاشفه های امثال ما القائات رحمانی نیستند و از سوی شیطان است، و یا ما در تفسیر مکاشفه خود، به طور ناخودآگاه دانش و تصورات حصولی خود را دخالت می دهیم. مکاشفه شهود و علم حضوری ما است که در ذهن ما به طور طبیعی بر پایه دانش حصولی ما تفسیر می شود. به همین خاطر تنها کسی که شیطان بر او تسلط ندارد، و در دانش حصولی خود نیز دچار خطا نیست، می تواند به مکاشفه و همچنین خواب خود مطمئن باشد.
به عبارت دیگر، ما خواب هایمان و مکاشفاتمان تحت تأثیر ذهنیات قبلی خود ما است و یا لااقل به طور ناخودآگاه بر آن اساس تفسیرش می کنیم.
2. هیچ گاه برای اثبات حقانیت مطلبی متوسل به خواب و مکاشفه نشوید، چرا که این خواب ها اگر حجیت هم داشته باشند تنها برای کسی است که آن خواب را می بیند و راهی برای اثبات درستی این خواب ها برای دیگران نیست. کسی که به خواب و مثل آن برای اثبات خود تمسک می کند، به طور ضمنی اقرار کرده است که راهی عقلانی برای اثبات نظر خود ندارد. کسی که می تواند حقیقتی را با دلیل اثبات کند به این امور توسل نمی جوید، ولو نتوان اصالت بعضی خوابها را هم به طور کلی انکار کرد.
3. اشکالاتی که دوست شما بر مطلب شما کرده، بعضی درست و بعضی نادرست است. به نظر نمی رسد با بیان دو نکته بالا نیازی باشد که وارد جزئیات آن نوشته شویم و بخواهیم بندهای آن را یکی یکی بررسی کنیم.
برای شما آرزوی موفقیت و بهروزی داریم.
موسسه ذکر ـ قم.
باستانی.