ناشناس
سوال 512984
سلام!خسته نباشید.من دانش اموز سال اول دبیرستان (تیزهوشان)هستم و دوستی دارم كه به گفته ی خودش(كه من هم این حرفش رو قبول دارم) مغرور هستش و خودش نمیدونه چطور غرورش رو بشكنه و در این مورد از من كمك خواسته .در مورد خصوصیاتش باید بگم كه دختر خیلی خیلی مهربونیه ولی بخاطر غرورش نمیتونه مهربونیش رو ابراز كنه و به نظر من به نوعی دچار تضاد در درون خودش شده(یعنی یه جورایی یه جنگ بین جبهه ی غرور و مهربانی در درونش بوجود اومده;البته به نظر من!)،هنرمند به تمام معناست یعنی طراحیش حرف نداره و پشتكار خوبی هم داره;البته باید بگم داستان نویس هم هست(از نظر روحی لطیفه).و چیز دیگری كه به نظرم میرسه اینه كه فكر میكنم از طرف خانواده كمی فشار روش باشه برای درسش.البته درسش خوبه . و اینكه مادرش هم خانم مهربونیه ولی(بازم به نظر من:)كمی افسرده و عصبی هستش .البته تقریبا بیشتر خصوصیاتی كه گفتم چیزایی بودن كه من احساس كردم ولی خودش چیزی بهم نگفته .<br> نكته ی دیگه ای كه به ذهنم رسید اینه كه به گفته ی خودش منو یه جورایی الگو قرار داده و منو مثل دوست صمیمی اش كه 4 ساله با هم توی یه كلاسن ، دوست داره(آخه من تازه از شهر قبلی كه توش بودم به اینجایی كه الان مستقر هستم نقل مكان كردم و حدودا 4 ماهه كه همدیگرو میشناسیم ; البته من هم به طور متقابل همین حس رو نسبت بهش دارم!) و به این ترتیب فكر كردم كه میتونم ( و یه جورایی باید) كمكش كنم .<br> تنها راهی كه به ذهن خودم رسید این بود كه به مطالعه ی كتابهایی مثل "با خالق هستی" و " در پناه او " از جی.پی.واسوانی و هم چنین "از دولت عشق" از كاترین پاندر بپردازه چون این كتابها به من كمك كردن تا خصوصیات بدی كه داشتم ( مثل زود عصبی شدن ) رو كنار بزارم و زندگی رو با دیدی بهتر ببینم .<br> با وجود توضیحاتی كه دادم ازتون خواهش میكنم كه راه حل مناسبی برای حل مشكل دوستم ارائه بدین و البته لطفاذكر كنید كه چطور بهش بگم تا ناراحت نشه.ببخشید كه زیاد حرف زدم (البته زیاد نوشتم!)بازم ازتون ممنونم.<br> با تشكر <br> الهه.م
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخکاربر گرامی، سوال شما به علت غیر مرتبط بودن، تکراری بودن یا نا مناسب بودن حذف شده است.