سوال 5139

از خود بپرسین"آیا ما کعبه رو می‌پرستیم؟" بدیهی ست که اگه کسی کعبه رو  إله، معبود و رب خود بدونه و  اونو  [یا هر چیز دیگری] رو بپرسته، شرک ست. از ذهن خود سؤال کنین که معنای "قبله" یعنی إله و معبود، یا یعنی نقطه‌ی جهت و سمت و سو؟ آیا وقتی خداوند متعال به ملائک فرمود: به آدم سجده کنین، و او رو قبله قرار داد، یعنی برای خودش شریک قرار داد؟!
 قبله قرار گرفتن کعبه‌ی معظمه، یعنی جهت و سمت و سوی عبادالرحمن، در برخی از عبادات واجب، مثل نماز یا حج، به سمت واحدی باشه. به امر خدا و برای خدا بدان سمت بایستن، بدان سمت رکوع و سجود کنن و به دور آن طواف کنن. وگرنه در تمامی این عبادات نیز هدف، قصد و مقصود به هیچ وجه قبله نیست، چنان چه در همه عبادات واجب و مستحب، قصد همان نیت "قربة الی الله" است و غیر از اون هر چه باشه، مصداق شرک است و سبب بطلان عمل میشه.
«وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْناً وَاتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ» (البقره، 125)



 و آن‏گاه كه كعبه را محل اجتماع و جايگاه امن مردم قرار داديم و [گفتيم‏]: مقام ابراهيم را محل نماز قرار دهيد، و به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم كه خانه مرا براى كسانى كه براى طواف و اعتكاف و نماز مى‏آيند پاكيزه كنيد.
پس  "کعبه معظمه"، محل، مکان، سمت و سوی عبادت عبد برای مولایش است و نه معبود او. کسی کعبه رو نمی‌پرسته که بت او شود و شرک محسوب بشه.



از این رو، در نمازی که به لحاظ فیزیکی و بدن در جهت قبله اقامه میشه‌، شرط قبول نیت "قربة‌ الی الله" ست و در ورود به مکه و طواف کعبه نیز با با همین قصد و با شعار مبتنی بر شعورِ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ" وارد میشن. همان طور که اگه در نماز نیت "قربة‌ الی الله" نباشه، نماز باطله، در عمره و حج نیز اگر "تلبیه" به نیت و به زبان گفته نشه، باطل میشه.