ناشناس
سوال 516941
با سلام و خسته نباشیددختری 1 ساله دارم که بسیار به من وابسته است و زمانی که با هم در خانه تنهاییم تا زمانی که کنارش باشم و با او بازی کنم ارام است ولی به محض ترک اتاق سر جای خود نشسته و گریه میکند تا او را بغل کنم مشخص است که گریه های او برای لوس کردن است چه کار کنم به گریه هایش توجه نکرده و بغلش نکنم؟ لطفا راه حلی به من نشان دهید
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام.
دوست عزیز کودکان در این سنین "8 تا 18"دلبستگی های واضحی نسبت به والدین خود دارند . همین دلبستگی های واضح به دو نوع ایمن و ناایمن تقسیم بندی می شود . در دلبستگی ایمن کودک علی رم نیاز به حضور مادر قادر است در کنارش به کنجکاوی در کحیط بپزدازد و بازی کند و ... اما در دلبستگی ناایمن کودکان بسیار چسبنده هستند . لذا از نوع فعالیت کودک در کنار خود می توانید به ایمن بودن یا نبودنش پی ببرید.
در این مواقع سعی کنید او را دعوت کنید تا همراه شما به مکانی دیگر بیاید . یعنی این که همیشه با در آغوش گرفتن به او پاسخ ندید بلکه علاوه بر توجه به او که نیازش است او را به همراهی فرا می خوانید . و یا این که سعی کنید با صدای خود او را آرام کنید . البته در آغوش گرفتن هم نوعی توجه مثبت است اما نمی خواهیم کودک شما با این رفتار شرطی شود .
پس از این که این دوران سپری شد باید به آهستگی او را به استقلال و عدم وابستگی عادت دهید که البته دررشد طبیعی کودکان همین روال را طی می کنند .هرچه با افراد بیشتری معاشرت کنید این وابستگی زودتر کاهش می یابد.
دوست عزیز کودکان در این سنین "8 تا 18"دلبستگی های واضحی نسبت به والدین خود دارند . همین دلبستگی های واضح به دو نوع ایمن و ناایمن تقسیم بندی می شود . در دلبستگی ایمن کودک علی رم نیاز به حضور مادر قادر است در کنارش به کنجکاوی در کحیط بپزدازد و بازی کند و ... اما در دلبستگی ناایمن کودکان بسیار چسبنده هستند . لذا از نوع فعالیت کودک در کنار خود می توانید به ایمن بودن یا نبودنش پی ببرید.
در این مواقع سعی کنید او را دعوت کنید تا همراه شما به مکانی دیگر بیاید . یعنی این که همیشه با در آغوش گرفتن به او پاسخ ندید بلکه علاوه بر توجه به او که نیازش است او را به همراهی فرا می خوانید . و یا این که سعی کنید با صدای خود او را آرام کنید . البته در آغوش گرفتن هم نوعی توجه مثبت است اما نمی خواهیم کودک شما با این رفتار شرطی شود .
پس از این که این دوران سپری شد باید به آهستگی او را به استقلال و عدم وابستگی عادت دهید که البته دررشد طبیعی کودکان همین روال را طی می کنند .هرچه با افراد بیشتری معاشرت کنید این وابستگی زودتر کاهش می یابد.