سوال 517731

با سلام.این اشکال را مى توان ناشى از یك غفلت دانست و آن اینكه شنیدن صداى سائل و كمك به او، پرداختن به غیر خدا و توجه به خویشتن یا امور دنیوى نیست، بلكه آن هم در واقع، توجه به خدا و در جهت اخلاص مى باشد. على علیه السلام گر چه در حال نماز، غرق در عبادت الهى بود و با حضور قلب و توجه كامل با خداوند مناجات مى نمود، امّا قلب او در برابر فریاد استمداد و استغاثه و آه و ناله مستمندان و بى چارگان جامعه حساس بود و براى گره گشایى از كار آنان مى تپید.توجّه او به سائل نه تنها در جهت غیرحق نبود، بلكه دقیقا در راستاى توجه به مبدأ هستى و پروردگار خویش بود. او با پاسخ به كمك خواهى و نداى مظلومانه یك فقیر، عبادت خویش را با اطاعت دیگرى در آمیخته و با هر دو عمل خویش، در جهت رضاى الهى قدم برداشته، ثواب عبادت خویش را مضاعف گردانید. و به همین علت هم بود كه عمل زیبا و خداپسندانه او مورد ستایش وحیانى قرار گرفت؛ چرا كه او عبادتى را مكمّل عبادت دیگر قرار داد. موفق باشید.