ناشناس
سوال 518480
با سلام<br><br>من به قسمتاختلالات روانشناسی رفتم اما نشد امیدوارم سوالم به قسمتی که شما جواب میدید مربوط باشه<br><br> من به یه دختر تو دانشگاه پیشنهاد دوستی دادم میدونم کارم اشتباه بوده و چون اون دختر با پسرای دیگه زیاد شوخی میکرد تا حدی پشیمون شدم <br>و اون دختر هم به بهانه اینکه نمیخواست رابطه همکلاسیمون بهم بخوره گفت نه الانم زیاد احساسی بهش ندارم<br>اما الان که میرم دانشگاه و وارد کلاس میشم اعصابم به هم میریزه یه جور احساس خفت و خواری یه جور احساس شکست ناراحتم از اینکه چرا غرورم رو پیشش خورد کردم بهم <br>لطف کنید بگید چیکار کنم تا از این ناراحتی ها خلاص بشم<br>___________________________<br>لطف کنید اگه میشه کتابی مفید و موثر برای این موضوعات هم معرفی کنید<br>خود کم بینی و اینکه چکار کنیم تا برای خودمان ارزش بیشتری از دیگران قائل باشیم و بدانیم دیگران از ما بالا تر نیستند<br><br><br>وکتابی در مورد چگونه در جمع حرف بزنیم واحساس خجالت نکنیم یا چگونه بتوانیم با حرف زدن از حق خود دفاع کنیم<br><br>با تشکر فراوان
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام.
مطالعه ی مجموعه کتاب های خودیاری نوشته ی آلبرت الیس، ترجمه ی مهرداد فیروزبخت را به شما پیشنهاد می کنیم.
درباره ی حرف زدن در جمع هم به نظر می رسد بهترین درمان آن است که این مشکل را بپذیرید و با آن کنار بیایید. یعنی به جای فرار از آن، با آن سازگار شوید. یعنی وقتی در جمع قرار گرفتید و دچار ترس شدید، به خودتان بگویید: "من ترسیده ام و باید صبر کنم تا این اوضاع برای من عادی شود." فرار از آن این حالت ها و قدرت آنها را بیشتر می کند؛ پس باید کم کم با آن بسازید. اوضاع کم کم بهتر می شود.
بنابراین اگر تپش قلب، لکنت، یخ کردن و ... سراغ شما آمد، یک اتفاق بسیار طبیعی است. یعنی همان اتفاقی که قرار بودن بیفتد، افتاده است. اینها نشانه ی ترس است. خود ترس بد نیست؛ چیزی که بد است ترسیدن از ترس است. شما در گرما عرق می کنید، در سرما می لرزید و وقتی در یک شرایط جدید قرار می گیرید، این حالت ها به وجود می آید. کسی بابت عرق کردن در گرما یا لرزیدن در سرما خودش را بیمار نمی داند. پس دست پاچه شدن هم موقع قرار گرفتن در جمع یک نوع واکنش ساده و طبیعی است. با آن کنار بیایید. کم کم بهتر می شوید و عادت می کنید. تمرینات آرام سازی عضلات در این باره به شما کمک می کند:
تكرار تمرین زیر هم برای كاهش اضطراب ثمر بخش بوده است:
برای این كار لازم است در یك اتاق آرام دراز بكشید. بدون آنكه به چیز خاصی فكر كنید با چشمانی بسته عضلات درشت (مثل عضله ساق پا و یا عضله چهار سر ران و ...) را برای چند ثانیه سفت كنید. سپس به همراه بیرون راندن نفس خود، عضلات سفت شده را شل كنید.
خدانگهدار
مطالعه ی مجموعه کتاب های خودیاری نوشته ی آلبرت الیس، ترجمه ی مهرداد فیروزبخت را به شما پیشنهاد می کنیم.
درباره ی حرف زدن در جمع هم به نظر می رسد بهترین درمان آن است که این مشکل را بپذیرید و با آن کنار بیایید. یعنی به جای فرار از آن، با آن سازگار شوید. یعنی وقتی در جمع قرار گرفتید و دچار ترس شدید، به خودتان بگویید: "من ترسیده ام و باید صبر کنم تا این اوضاع برای من عادی شود." فرار از آن این حالت ها و قدرت آنها را بیشتر می کند؛ پس باید کم کم با آن بسازید. اوضاع کم کم بهتر می شود.
بنابراین اگر تپش قلب، لکنت، یخ کردن و ... سراغ شما آمد، یک اتفاق بسیار طبیعی است. یعنی همان اتفاقی که قرار بودن بیفتد، افتاده است. اینها نشانه ی ترس است. خود ترس بد نیست؛ چیزی که بد است ترسیدن از ترس است. شما در گرما عرق می کنید، در سرما می لرزید و وقتی در یک شرایط جدید قرار می گیرید، این حالت ها به وجود می آید. کسی بابت عرق کردن در گرما یا لرزیدن در سرما خودش را بیمار نمی داند. پس دست پاچه شدن هم موقع قرار گرفتن در جمع یک نوع واکنش ساده و طبیعی است. با آن کنار بیایید. کم کم بهتر می شوید و عادت می کنید. تمرینات آرام سازی عضلات در این باره به شما کمک می کند:
تكرار تمرین زیر هم برای كاهش اضطراب ثمر بخش بوده است:
برای این كار لازم است در یك اتاق آرام دراز بكشید. بدون آنكه به چیز خاصی فكر كنید با چشمانی بسته عضلات درشت (مثل عضله ساق پا و یا عضله چهار سر ران و ...) را برای چند ثانیه سفت كنید. سپس به همراه بیرون راندن نفس خود، عضلات سفت شده را شل كنید.
خدانگهدار