ناشناس

سوال 519067

باسمه تعالی<br>با سلام،لطفاً به دو سوال زیر پاسخ دهید:<br>1-آیا فرقی بین انواع اعمال حرام از لحاظ میزان مرتکب شدن وافتادن به گناه وجود دارد؟ به بیان دیگر آیا کسی که فعل حرام(الف)را انجام میدهد به همان اندازه مرتکب گناه خواهد شد که فعل حرام(ب)یا(ج)و.....را انجام میدهد؟برای مثال آیا کسی که دروغ میگوید با کسی که غیبت میکند یا غمسش را نمیدهد ویا مردم آزاری میکند میزان ارتکاب آنها به گناه یکی است؟همچنین کسی که روزه نمیگیرد یا نماز نمیخواند با کسی که فعل حرام دیگری انجام میدهد میزان ارتکاب آنها به گناه یکی است؟در صورت منفی بودن پاسخ،کدام افعال حرام گناه بیشتر و کدام افعال حرام گناه کمتری دارند؟ <br>2-اگر کسی به فعل حرامی عادت کند و به قول معروف اعتیاد به آن فعل حرام داشته باشد،اولاً چطور می توان آن فعل حرام را ترک کرد،ثانیاً در صورت عدم ناتوانی در ترک آن فعل حرام آیا در فقه استثناهایی وجود دارد که جواز انجام این فعل یا فعل ها را دهد طوری که آن فعل حرام جنبه حق الناسی نداشته ومربوط به خود فرد باشد؟<br>با تشکر از زحمات خالصانه و صادقانه شما عزیزان.<br>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام و احترام
دوست گرامی
بین گناهان فرق وجود دارد مثلا بعضی از گناهان جز گناهان کبیره و بزرگ شمرده می شود و بعضی از گناهان جز گناهان صغیره و کوچک شمرده می شود بطوری که نتیجه و عاقبت و عذاب هریک با دیگری می تواند فرق کند و در ضمن بعضی از گناهان مربوط به خدای متعال و بعضی دیگر مربوط به حق الناس است مثل غیبت کردن که فرد غیبت کننده علاوه بر توبه در در گاه الاهی باید از فردی که غیبت او را کرده حلالیت بطلبد و لذا بطور کلی بین گناهان مختلف فرق وجود دارد و همه یکسان نیست و موارد گناهان کبیره و صغیره در بعضی از کتب اخلاقی مثل معراج السعاده نوشته ملا احمد نراقی ذکره شده که می توانید مراجعه کنید.
و در رابطه با سوال دوم باید گفت که در دین اسلام آمده است که اگر فردی گناه و عمل زشتی را اگر چهل روز سعی کند که ترک کند موفق خواهد شد و آن عمل برای او ملکه خواهد شد و آن عمل نیز با مشارطه و مراقبه و محاسبه بدست خواهد آمد به این صورت که مثلا فردی بعد از نماز صبح با خود شرط کند که امرزو از گناهان چشم دوری کند و تمام روز تمام تلاش خود را بکند و شب موقع خواب با خود حساب کتاب کند و به خود نمره بدهد و ببیند که چه نمره ای خواهد گرفت و این کار را آنقدر انجام دهد که موفق شود ؛ در ضمن در شرع مقدس از سوی شارع عملی بخاطر ناتوانی فرد بر ترک آن مورد عفو قرار نگرفته است چون هر کاری را که انسان اراده کند می تواند انجام دهد .
دوست گرامی درصورت نیاز دوباده مکاتبه کنید.
و من الله توفیق