سوال 522376

باسلام
چنانجه یک علت عضوی و ساختاری عامل زمینه ساز باشد(مانند التهاب، پولیپ، نئوپلازی یا فلج طناب صوتی)، در این صورت گرفتگی دائمی خواهد بود. در موارد غیر عضوی که شایعتر نیز هستند گرفتگی صدا به طور متناوب می باشد.
ضایعات درونی طناب های صوتی اغلب باعث ایجاد صدای خشک وخشن می شوند صدای ضعیف وسرفه های با صدای خفیف(به ویژه در افراد سیگاری) می تواند نشانه فلج طناب صوتی باشد.
اگر همراه با گرفتگی صدا، دیسفاژی، استریدور ویا درد یک طرفه گوش وجود دارد می تواند شک به وجود بد خیمی در حنجره، هیپوفارنکس یا مری را در ذهن پزشک بر انگیزد.
سابقه ای از عمل جراحی تیروئید،قلب یا قفسه سینه وجود دارد وجود چنین سابقه ای، آسیب به عصب واگ یا عصب حنجره ای راجعه را مطرح می کند.
هیپو تیروئیدی در موارد نادر منجر به گرفتگی صدا میشود.
سابقه ای از سیگارکشیدن یا فشار نامناسب به طناب های صوتی وجود دارد شایع ترین علل مساعد کننده ابتلا به لارنژیت مزمن هستند.
معاینه غدد تیروئید وقفسه سینه برای رد کردن کارسینوم ضروری است.
معاینه گوش، حلق وبینی
چنانچه گرفتگی صدای بیمار بیش از دو هفته به طول انجامد، معاینه طنابهای صوتی از جهت رد بد خیمی لازم خواهد بود که برای رسیدن به این هدف، باید بیمار به متخصص گوش، گلو، بینی ارجاع داده شود.
لارنگوسکوپ غیر مستقیم: یعنی معاینه حنجره به کمک آینه که اغلب به دلیل تحریک رفلکس گاگ کار دشواری است.
لارنگوسکوپ به کمک فیبر نوری: چنانچه انجام لارنگوسکوپی غیر مستقیم ممکن نباشد، لارنگوسکوپی به کمک فیبر نوری تحت بی حسی موضعی مفید خواهد بود. برای انجام آن یک لارنگوسکوپ با قطر ۵/۳ میلی متر به عقب بینی و اوروفارنکس فرستاده می شود تا بتوان حنجره را مشاهده کرد.
لارنگوسکوپ مستقیم: تحت بیهوشی عمومی انجام میشود و همان طور که مشاهده طناب های صوتی را ممکن می سازد، امکان نمونه برداری و جراحی میکروسکوپی را نیز فراهم می کند. اما بر خلاف لارنگوسکوپی غیر مستقیم و لارنگوسکوپی با فیبر نوری امکان ارزیابی تحرک طنابها را به فرد معاینه کننده نمی دهد.