ناشناس
سوال 524880
با سلام و خسته نباشید.دختری مجرد و 24 ساله هستم.7 سال پیش در دوره لیسانس با دختری 4 سال بزرگتر از خودم آشنا شدم و باهم دوست شدیم.از دوستی ما 7 یا 8 سال میگذرد.در طی این مدت که درسمان هم تمام شده و هرکدام به شهر خودمان برگشتیم بازهم آن رابطه شدید دوستی از طریق اس ام اس و تماس تلفنی و ملاقات حضوری هرچند ماه یک بار ادامه داشته است.دوستم هم مجرد است.مشکل اینجاست که او بسیار بسیار بسیار به من وابسته است و اگر لحظه ای از من بیخبر باشد آسمان را به زمین می آورد من هم به او علاقه دارم اما نه در حد افراطی این را خودش هم می داند و مدام میگوید که من عاشقتم دیونتم بدون تو نمی تونم زندگی کنم و میمیرم.این را هم بگم که وقتی کنار هم هستیم شب ها موقع خواب دیوانه وار هم را بغل می کنیم و او با لمس بدنم و بوییدن تنم می خوابد سینه اش را می مالم و ناز و نوازشش می کنم تا بخوابد.او خیلی به من وابسته است خیلی خیلی خیلی خیلی زیاد.همش از خدا می خواهم ازدواج کند اما تا امروز هیچ فرصتی برای ازدواج نداشته است.این امر و فکر تنها ماندنش در آینده او را بیشتر به من وصل می کند.از طرفی برای من خواستگارانی آمده و به هر نحوی آنها را رد کرده ام.می ترسم با ازدواج من ضربه بسیار بزرگی بخورد.توروخدا راهنماییم کنید.توروخدا بگویید من باید چه کار کنم.ازدواج من برای او یک کابوس است.از این وضع خسته شده ام بودن در کنارش را دوست دارم اما این رابطه افراطی را نمی پسندم.توروخدا بگید چطوری با دوستم رفتار کنم چه کار کنم که هم از من ناراحت نشود و هم کمی میانه رو تر شود.<br>کمکم کنید خواهش می کنم خواهش خواهش:(
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام.
دوست خوبم اگر می خواهی به این دوست خودت کمک کنی باید این وابستگی افراطی را کم کنی .فکر نکنید پاسخ گویی به این عواطف و احساسات کمک کردن به اوست . خیر . هرچه زمینه را برای این گونه ابراز احساسات فراهم کنید او را وابسته تر می کنید . لذا دو اقدام بسیار ضروری است .
1/ شرایط را به مرور و غیر مستقیم برای فاصله بیشتر فراهم کنید . از ملاقات های حضوری بپرهیزید . ارتباط تلفنی و پیامکی خودرا کاهش دهید و..
2/ به هیچ عنوان گزینه های مناسب ازدواج را رد نکنید . شما نباید آینده خود را به دلیل وابستگی بیمارگونه او تخریب کنید . این نوع دوستی ها گذرا و موقتی است و باید تعدیل شود . ازدواج نکردن تصمیم بسیار غیر معقولانه ای است .
اگر شما با روش هایی این وابستگی را از بین ببرید به او کمک کردید تا در صورت ازدواج شما تحمل و سازگاری بیشتری داشته باشد . در ثانی شما چه می دانید شاید او در آینده ای نزدیک ازدواج کند . آن وقت می خواهید مدام خود را سرزنش کنید که چرا موقعیت های خوب ار از دست دادید؟
دوست خوبم اگر می خواهی به این دوست خودت کمک کنی باید این وابستگی افراطی را کم کنی .فکر نکنید پاسخ گویی به این عواطف و احساسات کمک کردن به اوست . خیر . هرچه زمینه را برای این گونه ابراز احساسات فراهم کنید او را وابسته تر می کنید . لذا دو اقدام بسیار ضروری است .
1/ شرایط را به مرور و غیر مستقیم برای فاصله بیشتر فراهم کنید . از ملاقات های حضوری بپرهیزید . ارتباط تلفنی و پیامکی خودرا کاهش دهید و..
2/ به هیچ عنوان گزینه های مناسب ازدواج را رد نکنید . شما نباید آینده خود را به دلیل وابستگی بیمارگونه او تخریب کنید . این نوع دوستی ها گذرا و موقتی است و باید تعدیل شود . ازدواج نکردن تصمیم بسیار غیر معقولانه ای است .
اگر شما با روش هایی این وابستگی را از بین ببرید به او کمک کردید تا در صورت ازدواج شما تحمل و سازگاری بیشتری داشته باشد . در ثانی شما چه می دانید شاید او در آینده ای نزدیک ازدواج کند . آن وقت می خواهید مدام خود را سرزنش کنید که چرا موقعیت های خوب ار از دست دادید؟