ناشناس
سوال 525674
با عرض سلام و خسته نباشد
میخواستم راجع به مشکلم از شما مشاوره و راهنمایی بگیرم لطفا کمکم کنید : دوران تحصیل دبستان و راهنمایی و دبیرستان همیشه شاگرد ممتاز بودم ولی از سال سوم دبیرستان به علل گوناگون درسم ضعیف شد و نتونستم توی دانشگاه رشته خوبی قبول شم و متاسفانه توی دانشگاه به علت بعضی مسائل از جمله کمرویی موقعیتهای زیادی از دست دادم و مجبور شدم ترک تحصیل کنم. یکی دیگه از مشکلات مهم من نداشتن اعتماد بنفس کافی است که خیلی عذابم میده به طوری که توی بیشتر مسائل خودم رو از پیش باخته میدونم دوستام میگن توی بیشتر مسائل استعداد دارم ولی من اینو باور ندارم!در حال حاضر توی یه اداره دولتی مشغولم و نسبت به قبل یکم بهتر شدم ولی بازم این مشکلات رو دارم و در ضمن در رابطه با جنس مخالف که وضعیتم بشدت بدتره ! میخواستم اگه میشه راه حلهای پیشنهادی بهم بدین یا کتابهایی معرفی کنین تا این مشکلاتم حل بشه . بنظر شما دوباره از اول میتونم شروع کنم با توجه به اینکه توی زندگی خیلی عقب افتادم با توجه به سنم.
با تشکر از شما
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام.
درست است که چند مدتی عقب افتادید ولی شما فقط 29 سال دارید. فرصت دارید تا تک تک اشتباهات گذشته را جبران کنید. مهم این است که به دانشگاه بروید نه این که چه سالی فارغ التحصیل شوید. یعنی نتیجه یدانشگاه مهم است نه تاریخ آن. بنابراین باید از یک جایی شروع کرد. بنابراین اول برویم سراغ فکرهایی که نباید به آنها اجازه ی ورود بدهیم:
- خیلی بد شد.
- دیر شده.
- چرا من باید اشتباه کنم؟
- از بقیه عقب افتادم.
- دیگه قابل جبران نیست.
- و ...
این فکرها مثل شلیکی می ماند که احساسات بدی مثل خشم، غم، ترس و ... را در ما زنده می کند. می توانید به خودتان بگویید:
* فکر کردن به گذشته مشکلی را حل نمی کند. شاید هم زیاد کند.
* باید شروع کنم.
* آرام آرام اوضاع بهتر می شود.
* نباید انتظار معجزه داشته باشم.
* باید به شرایط سخت عادت کنم. چون تا حالا عادت نداشتم.
* افکار منفی نوعی مجوز برای تنبلی است. آنها را دور می ریزم.
* قرار نیست که با تکرار اشتباهات گذشته آینده را سیاه کنم.
* درست است که جبران کردن دشوار است اما غیرممکن که نیست.
و هم چنین می توانید:
+ کارهایی را که می خواهید انجام دهید، به کسی نگویید (انرژی آن به هدر می رود).
+ به جای برنامه ریزی هفتگی یا ماهیانه، فقط برای همان روز برنامه ریزی کنید.
+ از کارهای آسان شروع کنید.
+ اگر خوب پیش رفتید، به خودتان جایزه بدهید.
+ به هیچ وجه نگویید "باشه بعداً".
+ هرگز به خودتان نگویید: "تا حالم خوب نشه، شروع نمی کنم." چون ممکن است هرگز شروع نکنید.
1. اعتبار و احترام شما زمانی به دست می آید که دانش شما جلب نظر کند. دانش هم فقط با وقت گذاشتن و رنج کشیدن به دست می آید. هیچ راه دیگری وجود ندارد. همین که دیگران به شما مراجعه کردند، از شما پرسش کردند، به شما توجه کردند، اعتماد به نفس شما زیاد می شود. پس کافیست از وقت خود به خوبی استفاده کنید و مراقب تلف کردن هایی که سراغ شما جوانان می آید، باشید.
2. اعتماد به نفس زیاد می شود، اما نه یک باره و نه در یک مدت کوتاه. اعتماد به نفس مثل ورزش کردن است. با تمرین بهتر می شود. پس عجله نکنید و سعی نکنید به سرعت مثل خیلی ها با شهامت و زود بتوانید دیگران را تحت تأثیر قرار دهید.
3. وقتی موقع انجام کاری دلهره به سراغ شما می آید و می خواهید از صحنه فرار کنید، به خودتان بگویید: "این خیلی طبیعی است که من بترسم و باید سعی کنم کمی در این حالت بمانم تا کم کم از بین برود."
4. با خودتان نگویید: "من باید این کار را انجام دهم". چون وقتی می گویید «باید»، اضطراب به سراغ شما می آید؛ چون «باید»، حالت دستوری دارد. به خودتان بگویید: "بهتر است این کار را انجام دهم."
5. توانایی خود را افزایش دهید، استعدادهای خود را رشد دهید تا احساس خوبی نسبت به خودتان به دست آورید. آن وقت توجه و تشویق دیگران موجب افزایش اعتماد به نفس شما می شود.
6. اگر تپش قلب، لکنت، یخ کردن و ... سراغ شما آمد، یک اتفاق بسیار طبیعی است. یعنی همان اتفاقی که قرار بودن بیفتد، افتاده است. اینها نشانه ی ترس است. خود ترس بد نیست؛ چیزی که بد است ترسیدن از ترس است. شما در گرما عرق می کنید، در سرما می لرزید و وقتی در یک شرایط جدید قرار می گیرید، این حالت ها به وجود می آید. کسی بابت عرق کردن در گرما یا لرزیدن در سرما خودش را بیمار نمی داند. پس دست پاچه شدن هم موقع قرار گرفتن در جمع یک نوع واکنش ساده و طبیعی است. با آن کنار بیایید. کم کم بهتر می شوید و عادت می کنید. تمرینات آرام سازس عضلات در این باره به شما کمک می کند.
فعلاً این تمرینات را شروع کنید بعد با ما تماس بگیرید.
خدانگهدار
درست است که چند مدتی عقب افتادید ولی شما فقط 29 سال دارید. فرصت دارید تا تک تک اشتباهات گذشته را جبران کنید. مهم این است که به دانشگاه بروید نه این که چه سالی فارغ التحصیل شوید. یعنی نتیجه یدانشگاه مهم است نه تاریخ آن. بنابراین باید از یک جایی شروع کرد. بنابراین اول برویم سراغ فکرهایی که نباید به آنها اجازه ی ورود بدهیم:
- خیلی بد شد.
- دیر شده.
- چرا من باید اشتباه کنم؟
- از بقیه عقب افتادم.
- دیگه قابل جبران نیست.
- و ...
این فکرها مثل شلیکی می ماند که احساسات بدی مثل خشم، غم، ترس و ... را در ما زنده می کند. می توانید به خودتان بگویید:
* فکر کردن به گذشته مشکلی را حل نمی کند. شاید هم زیاد کند.
* باید شروع کنم.
* آرام آرام اوضاع بهتر می شود.
* نباید انتظار معجزه داشته باشم.
* باید به شرایط سخت عادت کنم. چون تا حالا عادت نداشتم.
* افکار منفی نوعی مجوز برای تنبلی است. آنها را دور می ریزم.
* قرار نیست که با تکرار اشتباهات گذشته آینده را سیاه کنم.
* درست است که جبران کردن دشوار است اما غیرممکن که نیست.
و هم چنین می توانید:
+ کارهایی را که می خواهید انجام دهید، به کسی نگویید (انرژی آن به هدر می رود).
+ به جای برنامه ریزی هفتگی یا ماهیانه، فقط برای همان روز برنامه ریزی کنید.
+ از کارهای آسان شروع کنید.
+ اگر خوب پیش رفتید، به خودتان جایزه بدهید.
+ به هیچ وجه نگویید "باشه بعداً".
+ هرگز به خودتان نگویید: "تا حالم خوب نشه، شروع نمی کنم." چون ممکن است هرگز شروع نکنید.
1. اعتبار و احترام شما زمانی به دست می آید که دانش شما جلب نظر کند. دانش هم فقط با وقت گذاشتن و رنج کشیدن به دست می آید. هیچ راه دیگری وجود ندارد. همین که دیگران به شما مراجعه کردند، از شما پرسش کردند، به شما توجه کردند، اعتماد به نفس شما زیاد می شود. پس کافیست از وقت خود به خوبی استفاده کنید و مراقب تلف کردن هایی که سراغ شما جوانان می آید، باشید.
2. اعتماد به نفس زیاد می شود، اما نه یک باره و نه در یک مدت کوتاه. اعتماد به نفس مثل ورزش کردن است. با تمرین بهتر می شود. پس عجله نکنید و سعی نکنید به سرعت مثل خیلی ها با شهامت و زود بتوانید دیگران را تحت تأثیر قرار دهید.
3. وقتی موقع انجام کاری دلهره به سراغ شما می آید و می خواهید از صحنه فرار کنید، به خودتان بگویید: "این خیلی طبیعی است که من بترسم و باید سعی کنم کمی در این حالت بمانم تا کم کم از بین برود."
4. با خودتان نگویید: "من باید این کار را انجام دهم". چون وقتی می گویید «باید»، اضطراب به سراغ شما می آید؛ چون «باید»، حالت دستوری دارد. به خودتان بگویید: "بهتر است این کار را انجام دهم."
5. توانایی خود را افزایش دهید، استعدادهای خود را رشد دهید تا احساس خوبی نسبت به خودتان به دست آورید. آن وقت توجه و تشویق دیگران موجب افزایش اعتماد به نفس شما می شود.
6. اگر تپش قلب، لکنت، یخ کردن و ... سراغ شما آمد، یک اتفاق بسیار طبیعی است. یعنی همان اتفاقی که قرار بودن بیفتد، افتاده است. اینها نشانه ی ترس است. خود ترس بد نیست؛ چیزی که بد است ترسیدن از ترس است. شما در گرما عرق می کنید، در سرما می لرزید و وقتی در یک شرایط جدید قرار می گیرید، این حالت ها به وجود می آید. کسی بابت عرق کردن در گرما یا لرزیدن در سرما خودش را بیمار نمی داند. پس دست پاچه شدن هم موقع قرار گرفتن در جمع یک نوع واکنش ساده و طبیعی است. با آن کنار بیایید. کم کم بهتر می شوید و عادت می کنید. تمرینات آرام سازس عضلات در این باره به شما کمک می کند.
فعلاً این تمرینات را شروع کنید بعد با ما تماس بگیرید.
خدانگهدار