ناشناس

سوال 525795

با سلام<br>در اسلام مسئله ای به نام كنیز و غلام وجود داشته.چرا مسلمانان در جنگ هایی كه بوجود میامده عده ای از زنان و دختران را به عنوان غنیمت جنگی از شهر و دیارشان دور میكردن و آنها راه به كنیزی می بردن؟شاید در آن دوران رسم جنگها چنین بود ولی در دین اسلام كه دین صلح و آشتی است چرا و بر چه مبنایی چنین بوده؟چرا این غلامان یا كنیز ها باید تا آخر عمر یا تا زمانی كه صاحبانشان آنها رو آزاد میكردن باید برای آنه كار میكردن؟چرا بچه های آنها هم به بعنوان كنیز و غلام محسوب می شدن؟به كسانی كه با قصد و غرض خاصی این سوال را از ما می پرسن چه جواب می شود داد؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام.نظام‏هاى اجتماعى در هر دوران تابعى از مجموعه شرایط اقتصادى، سیاسى، فرهنگى و ... مى‏باشد. همان گونه كه امروزه نظام بانکداری در همه ی کشورهای جهان حاكم است و شرایط اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى خاص آن را ایجاب نموده است. تا چند قرن پیش در تمامى جهان نظام برده‏دارى حاکم بوده است؛ به گونه‏اى كه هیچ نظامى در شرایط آن روز امكان جایگزینى آن را نداشته است. اسلام نیز با توجه به اینكه تغییر اساسى و ناگهانی و به یک باره در سیستم برده داری حاکم بر تمام جهان در آنروزگار ممکن نبود با وضع قوانین، به تدریج در صدد اصلاح و از بین بردن آن برآمده و در چند جهت حركت كرده است : 1- تأمین حقوق بردگان با وضع قوانین در مورد ممنوعیت استرقاق (بنده گرفتن)، و تحریم آن( این قانون که ممنوعیت برده گیری جدید است به تدریج برده داری را بر می افکند) 2- وضع قوانین در جهت حمایت از حقوق بردگان و تنظیم روابط صحیح بین مالك و برده. 3- ترغیب مردم به آزادسازى بردگان و وضع قوانینى براى حصول این مقصود (مانند كفارات و شرایط عتق). در مجموع اسلام شرایطى را براى بردگان فراهم ساخت كه آنان به مقامات و درجات مهم علمى و سیاسى در جامعه اسلامى دست یافتند و حتى مدت‏ها حكومت «ممالیك» بر بسیارى از نقاط كشورهاى اسلامى پدیدار شد. در حقیقت اسلام با فراهم آوردن شرایط انسانى و عاطفى براى زندگى بردگان، بردگان را از سراسر دنیا مشتاق به پیوستن به جامعه اسلامى نمود و آنان در بازگشت به موطن خود همراه با آزادى، مبلغ و مروج اسلام مى‏شدند. اسلام راه برده شدن افراد آزاد را مسدود كرد و از سوى دیگر راه آزادى بردگان را گشود و مسلماً یكى از عوامل دگرگونى نظام بردگى در جهان، نقش اسلام در این زمینه بوده است. كنیزها نیز در این بین مشمول همین قاعده و قانون بوده‏اند. آنان از كشورهاى دیگر كه در جنگ با مسلمانان اسیر مى‏شدند، و یا به صورت تجارى وارد ممالك اسلامى مى‏گشتند، با فرهنگ اسلامى و مزایاى نجات بخش آن آشنا شده و بسیارى از آنان همانند دیگر مردم در جامعه اسلامى زندگى مى‏كردند. بجاست بدانیم كه مادر برخى از ائمه ما كنیز بوده‏اند، حتى مادر امام زمان (عج) نیز كنیزى رومى بوده است. سخن در این مقوله بسیار گسترده مى‏باشد.
در پى جنگ با كافران اگر اسیرانى گرفته شوند به دلیل كفر و ستیزه‏گرى سزاوار قتل مى‏باشند. اما از آنجا كه بسیارى از اسیران به پیروى از سردمداران در جنگ شركت كرده‏اند و از آگاهى كافى برخوردار نبودند، از قتل آنان صرف‏نظر مى‏شود و نگهدارى آنان با شرایط خاص به صورت اسارت مطرح مى‏شود كه یكى از شیوه‏هاى اسارت، به كارگیرى آنان به صورت «برده و كنیز» است كه این روش نسبت به نگهدارى در اردوگاه‏ها از مزایاى فراوانى برخوردار است. زیرا در چرخش كارهاى روزمره جامعه نقش فعال دارند و به دلیل آمیختگى با مسلمانان با فرهنگ اسلام آشنا مى‏شوند و رفته رفته به بهانه‏هاى مختلف از قبیل كفاره روزه و... آزاد مى‏شوند. اما باید دانست این حكم مربوط به كافران محارب است كه در برابر مسلمانان به جنگ پرداخته‏اند.
براى مطالعه بیشتر ر . ك : اسلام و مسأله آزادى، بردگى،موسوى زنجانى از بردگى روم قدیم تا ماركسیسم،حجتى كرمانى فرآورده‏هاى دینى،ناصر مكارم برده‏دارى در روم باستان،بیدار فكر حقوق بشر،اسداللَّه مبشرى نگاهى به بردگى،محمد على گرامى بردگى در اسلام،صادق ایرجى بردگى از دیدگاه اسلام، مصطفى حسینى. موفق باشید.