ناشناس

سوال 527539

با سلام خسته نباشید.<br>من جوانی هستم که مقید به دین هستم و آدم نسبتآ مذهبی هستم من فرزند آخر خانواده هستم و شش خواهر و برادر هستیم که دو برادر و دو خواهرم ازدواج کردن و یک خواهرم که 29 سالش و من در منزل پدری هستیم.خانواده من وضعیت مالی متوسطی داره و خانواده آبروداری هستیم در منزل من بیشتر با بابام بودم و بیشتر با اون در ارتباط بودم اما 6 سال پیش وقتی بابام سکته مغزی کرد من به یکباره خیلی تنها شدم اما خدا کمکم کرد و تو اون شرایط یک دو ست بهم داد که شاید واقعاً جای پدرم رو پر کرد و دوستی ما بعد از یک سال به حدی پیش رفت که باعث شد که داداش من و خواهرم دوستم باهم ازدواج کنن . اما شرایط پیش اومد که به خاطر دعوا خانواده ها ما با هم قهر کردیم و قهر ما دو سال طول کشید و من هر طور ی بود کاری کرد که دوباره آشتی کردم و بعد از اون خیلی دوستیمون بالا و پایین داشته بعضی موقع ها با هم واقعاً خوب بودیم و بعضی موقع ها هم با هم خوب نبودیم حالا بعد از شش سال باز من اصرار دارم که همون صمیمیت بلکه بیشتر داشته باشیم اما دوستم همچین عقیده ای نداره و میگیه باید فکر زندگی و کار باشیم و عقیده ای به دوستی صمیمی نداره در صورتی که من به این دوستم خیلی وابسته شدم که حتی وقتی باهام یکبار قهر کرد تا حد خود کشی داشتم پیش می رفتم که دوباره خدا کمک کرد و آشتی کردیم.حالا این وابستگی که من به اون دارم داره همه چیز از من داره میگیره و از دست دارم میدم حتی عقیده ای پاکی که به خدا داشتم.<br>حالا خیلی نشستم و فکر کردم دیدیم واقعاً نیاز به یک همدم دارد و می خوام ازدواج کنم اما شاید شرایطم مطلوب نباشه خانواده ام تا حد کمک های اولیه ازدواج و تاحدی در اجاره خانه کمکمون می کنن اما من چون دانشجو ترم دو حسابداری هستم و درس می خونم نمی تونم یک کار دائمی پیدا کنم ولی از سال 90 تو یک کار پاره وقت که حقوق ماهانه اش فقط 150 هزار تومان قرار کار کنم اما این حقوق کفاف یک زندگی خوب رو نمی ده و حداقل 2 سال زمان نیاز دارم تا بتونم یک زندگی خوب درست کنم.(در ضمن من به خاطر مریضی پدرم از سربازی معاف شدم) و تو خانواده هم من جای زیادی ندارم و با من زیاد خوب نیستن.<br>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام.
دوست خوبم هر کسی نیاز به یک همدم یا دوست و همنشین داره و بنده این نیاز شما را درک می کنم . اما باید در نظر داشته باشید که داشتن نیاز صرف خیلی وقتا نمی تونه دلیل یک اقدام باشه .بلکه باید دیگر پیش زمینه های اون رو هم فراهم کنید تا خدای نکرده در ازدواج دچار سرخوردگی و ناکامی نشید . مسلما با وجود مساعدت خانواده در پرداخت اجاره خونه ، باز هم درآمد 150 هزار تومان نمی تونه کفاف مخارج رو بده . البته این عامل به محل زندگی شما هم بستگی داره .

پیشنهاد من اینه که کمی صبرکنید . مقداری تلاش کنید . در کناردرس به کار پاره وقت مشغول بشید . ت احداقل کمی پس انداز داشته باشید وبتونید به کاری بزنید .

در این مدت می تونید در کنار افراد قابل اعتماد روابط دوستانه برقرار کنید . اما مراقب باشید که صمیمیت در روابط دوستانه را همیشه در حد اعتدال نگه دارید تا وابستگی زیاد دیگران را خسته و دلزده نکند .
فکر نکنید فقط همین فرد مورد نظر است که می تونه دوستی خوب همیشگی برای شما باشه . اگر خوب جستجو کنید و زکاوت به خرج بدید افراد زیادی هستند که شایستگی دوستی دارند .

البته بنده با ازدواج دیر هنگام موافق نیستم اما توصیه می کنم ابتدا زمینه های ازدواج را فراهم کنید . آن هم نه در حد بسیار بالا . در حدی که بتونید از عهده آن بر آیید.