سوال 5293

 بیشتر اختلالات روانی و الگوهای رفتاری مخرب، کمابیش به این بخش ناخودآگاه وجودمون مرتبط هستن. 
همه‌ی ما روزگاری کودک بودیم و همچنان این کودک را درون خود نگه داشتیم. باوجود این، بیشتر بزرگسالان از کودک درون خود بی‌خبرن و این ناآگاهی ریشه‌ی بسیاری از مشکلات عاطفی، رفتاری و دشواری‌ها در روابط میشه.

واقعیت اینه که بسیاری از افراد به اصطلاح بزرگسال، به‌هیچ‌وجه فردی بزرگسال و بالغ به‌شمار نمیان. بیشتر ما پا به دوران بزرگسالی میزاریم، اما با تعریف روانشناسی اصلا بزرگ نشدیم!
 بزرگسال واقعی کسی ست که مسئولیت‌های خود را نسبت به کودک درونش بشناسه، بپذیره و برای انجام آنها متعهد بشه؛ در واقع بزرگسال کسی ست که مسئولیت کودک درون خود را به‌عهده بگیره و به آن عشق بورزه. در بیشتر بزرگسالان، چنین شرایطی هرگز دیده نمی‌شه. کودک درون بیشتر آنها، مطرود و مغفول و تنها می‌مونه. علت اینه که جامعه به ما حکم می‌کنه که بزرگ شویم و رفتارهای کودکانه را کنار بگذاریم!