ناشناس
سوال 559528
با سلام و احترامدختر 5 ساله من عاشق مهد بوده و آنقدر خواهش کرد تا او را به آمادگی فرستادیم. در 3 ماه گذشته مهد را خیلی دوست دارد.ولی تعریفهای عجیبی از مهد دارد. مانند موارد ذیل:- سینا و امیر مهدی مرا اذیت می کنند. برخی مواقع که دلش از چیزهای دیگر پر است با گریه این مطلب را گفته و می خواهد او را مهد نفرستیم. که بلا فاصله پشیمان می شود.- می گوید مربی گفته ما از دوربین شما را در منزل می بینیم و به این امر اعتقاد پیدا کرده.- ادعا می کند آنها را به استخر برده و لخت کرده اند تا شنا کنند!- برخی اوقات تعاریفی از قلعه سحر آمیز می کند که ابهام زیادی دارد و می گوید ما را به آنجا می برند.من نمی دانم چرا این حرفها را می زند؟ آیا دروغ گفته و خیال بافی می کند یا راست می گوید؟تصور اینکه حرفهای او راست باشد، خواب و خوراک را از من گرفته و هر چه تلاش می کنم او با دقت تمام حرفها را برای من بزند باز هم موفق نمی شوم.هر وقت کودکم این حرفها را به من می زند او را امر به مقابله کرده و مربی او را با شدت تخطئه می کنم. مربی او را قبول ندارم. از بی احترامی و حرفهای خلاف شأن مربی او خودداری نمی کنم.گاهی او را شدیداً تحت فشار روحی و حتی جسمی می گذارم که وقایع مهد را برای من تعریف کند که او هم ظاهراً تبعیت می کند و چیزهای عجیبتری می گوید.دخترم شدیداً و علی رغم تمام فشارهائی که روی او می آورم به من اظهار وابستگی و علاقه می کند و تملق گوئی می کند. او حتی موقعی که از خودم دورش می کنم و یا کتکش می زنم شدیداً به من می چسبد.در مورد تربیت او با همسرم اختلاف نگرشی داریم.او می گوید امنیت روانی کودک را با این فشارها از بین می بری ولی من معتقدم که باید بچه را با تنبیه و محرومیت تأدیب کنم. واقعیت این است که دخترم برای اطاعت از من و رفتار مطابق میل من دائماً در معرض تهدید، تحقیر و تنبیه قرار دارد. ببخشید که چند مطلب مختلف را پراکنده گفتم ولی چاره ای ندارم.لطفاً مرا ارشاد و راهنمائی و کمک کنید.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام.
کودکان در این سنین خیال پردازی ها و تخیلات قوی دارند ودر بسیاری از موقعیت ها به تخیلات خود روی می اورند. این رفتار آنها دروغ گویی نیست و نباید برچسب دروغ به انها زد.
باید خیال پردازی انها را درک کرد . آنها آرزوهای خود را در قالب تخیل می پندارند و بیان می کنند . به هیچ عنوان او را هبخاطر این گفته ها تنبیه نکنید . ضمن این که با تخیلاتش آشنا و همراه می شید و گاهی با او همدلی می کنید به او بیاموزید که دخترم الان ازت می خوام خوب فکرکنی و اون چیزی که توی مهداتفاق افتاده برام تعریف کنی .و یا خودتون با سئوال کردن "امروز چی یاد گرفتی؟" ازاو اطلاعات بگیرید .
تنبیه و محرومیت زیاد در مورد کودک او را دروغ گو تربیت می کند . کودک سعی میکند پاسخی را به شما بدهد که شما دوست دارید لذا دست به دروغ می زند .
پس امر و نهی را کم کنید . بیشتر از روش های تشویقی استفاده کنید . و محرومیت را به مواقع اندک اختصاص دهید . تنبیه هم باید به کلی حذف شود .
کودکان وقتی با ما همراه می شوند و می توانند وقایع روز را برای ما تعریف کنند که مورد تایید قرار گرفته و به طور مستقیم به خاطر رفتارهاشون سرزنش نشوند. لذا خوب فکرکنید و رفتار مناسب را برای برخورد با کودکتان برگزینید .
به علاوه گاهی کودکان چیزی از خاطرات مهد به یاد نمیارن و وقتی با اجبار مادر روبرو می شن وقایعی را در ذهن می سازند.
پس تخیلاتش را لازمه رشد او بدانید . اورا تحت فشار قرار ندید . با او همدلی کنید .
کودکان در این سنین خیال پردازی ها و تخیلات قوی دارند ودر بسیاری از موقعیت ها به تخیلات خود روی می اورند. این رفتار آنها دروغ گویی نیست و نباید برچسب دروغ به انها زد.
باید خیال پردازی انها را درک کرد . آنها آرزوهای خود را در قالب تخیل می پندارند و بیان می کنند . به هیچ عنوان او را هبخاطر این گفته ها تنبیه نکنید . ضمن این که با تخیلاتش آشنا و همراه می شید و گاهی با او همدلی می کنید به او بیاموزید که دخترم الان ازت می خوام خوب فکرکنی و اون چیزی که توی مهداتفاق افتاده برام تعریف کنی .و یا خودتون با سئوال کردن "امروز چی یاد گرفتی؟" ازاو اطلاعات بگیرید .
تنبیه و محرومیت زیاد در مورد کودک او را دروغ گو تربیت می کند . کودک سعی میکند پاسخی را به شما بدهد که شما دوست دارید لذا دست به دروغ می زند .
پس امر و نهی را کم کنید . بیشتر از روش های تشویقی استفاده کنید . و محرومیت را به مواقع اندک اختصاص دهید . تنبیه هم باید به کلی حذف شود .
کودکان وقتی با ما همراه می شوند و می توانند وقایع روز را برای ما تعریف کنند که مورد تایید قرار گرفته و به طور مستقیم به خاطر رفتارهاشون سرزنش نشوند. لذا خوب فکرکنید و رفتار مناسب را برای برخورد با کودکتان برگزینید .
به علاوه گاهی کودکان چیزی از خاطرات مهد به یاد نمیارن و وقتی با اجبار مادر روبرو می شن وقایعی را در ذهن می سازند.
پس تخیلاتش را لازمه رشد او بدانید . اورا تحت فشار قرار ندید . با او همدلی کنید .