سوال 5630

1- کودکان در سنین پایین بلند بلند فکر می‌کنند و هرچه به ذهنشان می‌آید را به زبان می‌آورند. این رفتار بخشی از فرایند رشدی آن‌هاست. حرف زدن کودک با خودش، به او در حل مسائل و کنترل نفس کمک می‌کند.

2- ابتلای کودک به بیماری بیش فعالی باعث پرحرفی در او می‌شود، در واقع این کودکان با پر حرفی سعی دارند توجه دیگران و به خصوص مادر را جلب کرده یا بدین گونه به تخلیه انرژی خود بپردازند.

3- کودکان باهوش زیاد نیز پرحرف هستند. پر حرفی و سوال پرسیدن‌های کودک می‌تواند نشانه‌ای از استعدادها و نیازهای او به چالش‌های بیشتر در زندگی باشد.

4- حسادت نیز بخصوص پس از به دنیا آمدن فرزند جدید در خانواده، برای كودكان بالای سه سال، می‌تواند عاملی برای زیاد صحبت كردن و جلب توجه والدین محسوب شود. حسادت فرزند اول به ورود عضو جدید معمولا بیشتر بوده، بنابراین این تغییرات رفتاری را در او بیشتر خواهید دید.
5- برخی مواقع ترس کودک باعث پرحرفی او می‌شود. مثلا کودکی از تاریکی و تنها خوابیدن می‌ترسد و برای فرار از رفتن به رخت‌خواب شروع به پرحرفی می‌کند.

6. والدینی که به دلیل شرایط شغلی و یا ویژگی‌های شخصیتی، زیاد حرف می‌زنند هم از عوامل پرحرفی کودک هستند. کودکان با نگاه کردن به والدین از آنان تقلید کرده و کارهایشان را تکرار می‌کنند.

یکی از مهمترین علت‌های پرحرفی در کودکان، حس کنجکاوی و تمایل به دانستن همه چیز است. كودكان باهوش زياد سوال می‌پرسند. یکی دیگر از علت‌های پرحرفی در کودکان، نیاز به جلب توجه است. گاهی ترس کودکان نیز به زیاد صحبت کردن آنها منجر می‌شود، اگر والدین به فرزندشان به اندازه کافی توجه کنند و برایش به طور اختصاصی وقت بگذارند، اما باز هم فرزندشان به طور غیرعادی صحبت کند، باید به دنبال ریشه‌های روانی قضیه بگردند.