سوال 576230

Question

من بهمن امسال کامپیوتر روزانه را شروع کردم ، علی رغم علاقه به شغل آینده ام و رشته ام ، از شهر محل تحصیلم ، تنفر عجیبی پیدا کرده ام و دانشگاهم،مجتمع آموزش عالی است ، امکانات کم و سطح علمی نه چندان خوب. بنده دو بار کنکور دادم ، بار دوم بنا به دلایلی از جمله نخوابیدن شب کنکور رتبه 4500 منطقه 3 شد ، حالا که در تعطیلات به سر می برم ، فکر شهر تحصیلم منو عذاب می ده و بدترین ایام عیدم را سپری می کنم ، از خود ناراضی و عذاب وجدان دارم ، دایم به خود می گویم من تبعید شده به این شهرم به خاطر گناهان بسیارم ، هیچ علاقه ی به مطالعه دروس ندارم ، دایم در رختخواب به سر می برم ، تمارینم را به امان خدا ول کرده ام .در فکر سربازی ، فرار از ایرانم ، شرایطم عجیبه ، صبح مخصوصا که چشم باز می کنم دوست دارم فریاد بزنم گریه کنم ، بارها زیر دوش حمام گریه کرده ام و از خدا گلایه کرده ام که چرا قبل از انتخاب رشته به محل تحصیلم توجهی نکرده ام ، چرا من تا این حد بدبختم ، آرزوی های از کودکی تا به الانم تحصیل در بهترین دانشگاه ایران بود، در ضمن من در بهبهان درس می خوانم ، خودم اهل یاسوجم و اقلیم آب هوایی این دو زمین تا آسمان فرق دارد ، با خانواده صحبت می کنم می گویند که عادت می کنی ،اگر نشد ، دو ترم خواندی انتقال بگیر و تغییر رشته بده بیا مکانیک (مکانیک یاسوج و آوردم ولی بعد از کامپیوتر بهبهان ، یاسوج رشته کامپیوتر دولتی ندارد) خلاصه فقط سربازی و علاج می دوونم ، بابام میگه 21 ساله شدی از زندگی عقب افتادی و این بیش تر عذابم میده ، نرو سربازی .چون انتقالی هم یه چیز شانسی و عموما پارتی بازیه. نمی توونم دل خوش کنم به شانس ، ترجیح می دهم برم سربازی ، ترا خدا کمک کنید. من توی اون شهر فقط غمگینم ، فقط غمگینم ، سر کلاس غصه می خورم ، تو خوابگاه افسوس می خورم ، الان مادرم به شدت ناراحت چون تو خووونه اشتها ندارم ولی پدرم میگه که اینها بعد از این ترم عادی میشه ، کم کم دارم نسبت به شهر بهبهان و اهالیش کینه ای میشم و از همه چیز متنفر میشم ، بابا میگه که تو دایم خونه بودی و همین جا تو اجتماع نبودی پس ترم اول برات سخته ! من یه خصوصیت دیگه که دارم پرخاشگر شدم البته روحیه ام روحیه ای شعر وشاعریه: آخرین شعرم: باز هم ثانیه ها از پی هم رقصیدند ماه و خورشید به روی من و تو (دختری که عاشقشم) تابیدند تو در آن سو و من این جهانم (بهبهان) اما از غم هجر تو این فاصله ها خندیدند چون مشاورید باید بگم که عاشق هم هستم ، خداییش هوس نیست چون 3 سال که فکرش از یاد نمیره ، تو خیابونهای یاسوج ، شیراز ، بهبهون تو دانشگاهها هر جا هر دختری را ببینم ، فقط به فکر عشق خودم می افتم و این هم عذابم میده ، دلهره دارم که از دستم بره ، باهاش هیچ ارتباط تلفنی و... ندارم ، فقط دختر همسایه مونه حتی می ترسم بهش سلام کنم ! خیلی خیلی مذهبی هم هست ، من واسه همینه که بیش تر دوستش دارم. خیلی دیگه درد دارم ، الان یادم نیست ولی بگم که هیچ وقت علی رغم داشتن خانواده ای خوبم با اون ها درد دل نکردم

مشاور پرسان · Answer

با سلام
اقای محترم یکی از شاخصه های آدم با هوش این هست که به خوبی میتواند با محیط خود ارتباط برقرار کند ، هر چند که محیط بر وفق مرادش نباشد . شما هم با هوش هستید و هم انگیزه خوبی هم برای اتمام تحصیل دارید . من پیشنهاد میکنم انگیزه خودتان را که ازدواج هست در نظر بگیرید و از این امتحان سربلند بیرون بیایید .
از طرفی ممکن هست شما بدلیل دوران قبل از کنکور به حالات افسردگی هم مبتلا شده باشید ، پیشنهاد میدهم مراجعه حضوری نزد مشاور داشته باشید . مشکل شما با گفتگو و انجام مشاوره حضوری قابل تعدیل و کنترل هست . به شرط اینکه سعی کنید خود گویی مثبت داشته باشید . دوستان مناسبی را پیدا کنید و یا حتی کار نیمه وقت تا از تفکرات مخرب دست بکشید .
یادتان باشد که برای رسیدن به دختر مورد نظرتان هم باید بر سختی ها چیره بشوید . در این رابطه هم با خانواده خودتان صحبت نمایید تا شرایط را برای این موضوع آماده نمایند .
پیشنهاد میکنم کتاب هیچ چیز نمیتواند ناراحتم کند ، آره هیچ چیز نوشته آلبرت الیس را مطالعه کنید
موفق باشید

سوال 576230

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها