سوال 617365

با سلام و عرض تحیت.
دوست محترم!
ـ در فرض مزبور، وظیفه شما عمل نمودن به احکام مبطون است؛ و با عمل به آن نماز و روزه شما صحیح است، و اصلا نگران نباشید.
ـ حکم مبطون از قرار ذیل است: اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره می ریزد، یا نمی تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه یقین دارد كه از اول وقت نماز تا آخر آن در فاصله زمانی، ولو چند دقیقه، به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن، مهلت پیدا می كند، باید نماز را در وقتى كه مهلت پیدا می كند بخواند؛ و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، باید فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد، و كارهاى مستحب آن ـ مانند اذان، اقامه و قنوت و یا تکرار اذکار ـ را ترك نماید.
اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمی كند و در بین نماز، بول یا غایط از او خارج می شود، به گونه ای كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه که از او بول یا غائط خارج می شود، در حین نماز، وضو بگیرد، سخت نیست، باید ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت بول یا غایط از او خارج شد، فورا بدون آن که هیئت نمازش را بر هم بزند، وضو بگیرد و بقیه نماز را ادامه دهد.
ولی اگر وضو گرفتن بعد از آن در حین نماز براى او سخت است، باید براى هر نماز یك وضو بگیرد، و نمازش را با آن حال بخواند.
چنین شخصی ـ اگر می تواند ـ باید براى نماز به وسیله كیسه‏اى كه در آن، پنبه یا چیز دیگرى است كه از رسیدن بول و غائط، به جاهاى دیگر جلوگیرى می كند، از سرایت نجاست به سایر اعضای بدن و لباسش مانع شود، و بنا بر احتیاط واجب پیش از هر نماز، مخرج بول و كیسه را كه نجس شده آب بكشد.
كسى كه به وظیفه مبطون عمل می کند، بعد از آن كه بیمارى او خوب شد، لازم نیست نمازهایى را كه در وقت بیمارى طبق وظیفه‏اش خوانده، قضا نماید.
پیروز باشید.
موسسه ذکر ـ قم.