سوال 626080

Question

باسلام و تشکرفراوان از پاسخگویی شما خواهر بزرگوار-بنده درسئوال پیشینم ذکر کردم که من شخصیتی هنرمندو دارای مهارتهای زیاد فنی و حرفه ای هستم و بخاطر این شرایط ویژه معمولاً مورد توجه اطرافیان و سازمان متبوعم قرارگرفته ام. از اینکه در جمع قرار بگیرم و یا اظهار نظری در شرایط غیر رسمی و حتی رسمی مشکلی ندارم .مشکل اساسیم موقعی است که تصور می کنم آنجاشرایط ویژه ای دارد که نیاز به احتیاط دارد وبیشتر ترسم ازاین است که درنظر بقیه ضایع شوم چون همه تصور میکنند بنده دارای شخصیت قوی و منحصربفردم و تا کنون به این شخصیت معرفی شده ام . البته لازم به ذکر است درکارهای اجرایی کسی را توان پیشی گرفتن از من ندارد.چرا که دقیقترین روشهای اجرایی را برنامه ریزی می کنم . درحضور جمع در رابطه با حوزه کاریم بارها سخنرانی یا صحبت کرده ام -وبعضی وقتها فیلم آن جلسات را میبینم و برگشته ام تاسف می خورم و خودم را سرزنش می کنم که چرا باید به این حال و روز باشم .درجمع دوستانه که هیچ مشکلی ندارم . مشکل موقعی پیش می آید که احساس کنم شرایطی رسمی حاکم است و نگرانی پیش از اندازه من چنین حسی را بوجود می آورد. البته باید متذکر شوم این حالت که شما آن را هراس اجتماعی نام بردید تازمانیکه مسئولیت نگرفته ام بسیار کم بود اما پس از مجبورکردنم به پذیرش برخی مسئولیتها بخاطر لیاقتهایی که در کارم داشتم این تنشها واسترسها زیادشد.یادآور می شوم حتی موقعی که یکی از دوستان نزدیک یا مسول بنده اگر در آن شرایط ویژه قرارگیرند نیز برایم استرسزا خواهدبود -همانطور که گفتم ترس من ازحضور در جمع نیست بلکه بیشتر ترس از تحقیر شدن دارم یا ممکن است بی دلیل بترسم چراکه بی دلیل تپش پیدا می کنم .بعنوان نمونه موقعی که پاسختان را دیدم بی اختیار تپش قلبم شروع شد و حالت کرختگی به من دست داد و نگران شدم که مبادا پاسخ مناسب نباشد و نگرانترم کند ، من بیشتر برای شخصیتم می ترسم چون احساس میکنم شخصیتم بالاتر از آن است که بخاطر یک اظهارنظر یا صحبت در جمع خرد شود.البته من زیاد متقاعد نشدم که این حالت هراس اجتماعی است ولی به هرحال شما روانشناسید و حتما بهتر تشخیص میدهید. درمورد مراجعه ام به روانپزشک به این دلیل بود که در برنامه های متعدد صداوسیما و مراکز مشاوره تاکید شده که ،مراجعه اولیه حتما به یک روانپزشک باشد چراکه ممکن است اختلالات موجود هورمونی باشد ونه شخصیتی- بهرحال از لطفتان ممنونم- منتظر پاسختان هستم.

مشاور پرسان · Answer

باسلام
کاربر گرامی وقتی صحبت از هراس اجتماعی می شود منظور فقط این نیست که فرد مورد نظر خانه نشین شده و توانایی برقراری روابط اجتماعی را ندارد و فردی منزوی است بلکه این هراس بنا به موقعیتهای مختلف افراد می تواند شکلهای متفاوتی بگیرد. یک نفر با این هراس کلا منزوی می شود اما فردی مثل شما در برخی شرایط دچار این حالت می شود. برخی در برابر غریبه ها مشکل می یابند و برخی در جمعهای بیش از 3- 4نفر و .. هراس اجتماعی بحثی وسیع و بسیار متنوع است اما ریشه این مشکل در موقعیتهایی است که فرد تصور می کند مورد ارزیابی بوده یا زیر ذره بین است و یا هراس دارد که برداشتهایی را که قبلا از وی داشته اند با یک اقدام اشتباه از بین برود.
ضمن اینکه این نوع هراسها در شخصیتهای کمال طلب بسیار دیده می شد.
افراد کمال طلب(مانند شما) در زندگی به ظاهر خیلی موفق و برجسته هستند و شاید خیلی از افراد حسرت زندگی آنها را بخورند اما خود افراد به خاطر ویژگی هایی که دارند دایما نگران شرایط خود بوده و چون توقعات بسیار بالایی را برای خود تعریف کرده اند لذا زندگی برایشان سخت می شود و با مرور این باورها دایما خود را در تنگنا گذاشته و استرس و اضطراب را در زندگی خود تزریق می کنند.
برای مقابله با این مشکل شما باید باورهای خود را مورد تجدید نظر قرار دهید یعنی قدری به خودتان تخفیف دهید و به خودتان اجازه اشتباه بدهید. هر اشتباه، لغزش یا ناکارآمدی را یک فاجعه تلقی نکنید بلکه بپذیرید که شما هم مانند سایرین حق اشتباه کردن دارید و البته می توانید این اشتباه را جبران کنید.
اگر کمی از سخت گیری هایی که به خود می کنید بکاهید راحت تر می توانید با شرایط کنار بیایید.
توصیه من این است که حتما نزد روان شناس مراجعه حضوری داشته باشید. تحلیل و بررسی افکار منفی(یعنی همین پر توقعی از خود و کمال گرایی) شما و اصلاح آن ضروری به نظر می رسد.
در ضمن برخی از افراد اصرار دارند که برای رفع مشکل شان از دارو استفاده نکنند برخی دیگر هم به استفاده از دارو علاقمند هستند.
لذا با توجه به روحیه خودتان می توانید نزد روانپزشک هم مراجعه داشته باشید و به طور مقطعی به دارودرمانی البته در کنار روان درمانی بپردازید.

با تشکر از تماس شما

سوال 626080

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها