ناشناس

سوال 633708

با سلام خدمت شما مشاور گرامی..<br>من امسال همون رشته ای که میخواستم تو دانشگاه تهران روزانه قبول شدم.. تو دانشگاه آزاد رتبه 1 اوردم.. ولی هیچکس خوشحال نشد.. همه فقط ادای اینکه خوشحال شدن رو دراوردن.. آخه رشته م ادبیات ایتالیایی هستش.. من ففقط کنکور زبان شرکت کردم و ازاول هم قصدم فقط این رشته بود.. همه هم از همون اولش باهام مخالف بودن.. موقع انتخاب رشته که هم بهم گفتن که نزن ولی من زدم ولی بعدش انقدر دلم رو زدن که وقتی صبح جواب کنکور اومد و دیدم که همون انتخاب اول رو قبول شدم فقط دلم میخواست که گریه کنم و خودمو بکشم.. خودم خیلی به این رشته علاقه دارم ولی همه فکرمیکنن (البته این حس به خودم هم دست داده) که دارم مزخرف ترین رشته دنیا رو میخونم.. اگه دانشگاه هم تهران نبود که فکرکنم همه تا الان منو کشته بودن.. هرکس میبینتم.. میگه نمیخوای تغییر رشته بدی؟؟ با حالت خیلی بدی!! اون لحظه فقط دلم میخواد بزنم زیر گریه.. میگم آخه من که ازهمون اول همین رو میخواستم برای چی باید عوض کنم.. درحالی که بقیه دوستام دقیقا از اون رشته هایی که بدشون میومد تو بدترین دانشگاه ها قبول شدم ولی من همیشه بهشون میگم رشته ات خیلی خوبه مطمین باش موفق میشی.. ولی آرزو به دل موندم که وقتی رشته ام رو به کسی میگم یه تبریک واقعی بهم بگه.. همه میگن خوبه که دانشگاه تهرانی.. دانشگاه خوبی داری.. فقط دانشگاه رو میگن..حتی خانوادم هم خوشحال نشدن..<br>بدجور دلم رو زدن..واقعا انگار نه انگار که 2سال از دبیرستان برای این رشته زحمت کشیدم و درس خوندم.. حس میکنم همه ی زحماتم برباد رفته...!!<br>واقعا نمیدونم چکار کنم!! اولا اینکه چجوری به همه بقبولم که رشته ام آنچنان هم بد نیس و اینطوری اون علاقه ای که داشتم برگرده سرجاش و انقدر احساس سرکوفتی نکنم.. دیگه هیچ اعتماد به نفسی برام نمونده<br>***خواهش میکنم پاسخ رو به صورت خصوصی برایم ارسال کنید***<br>ممنون از جوابتون و ببخشید که انقدر زیاد شد.. دلم خیلی پر بود..

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
با سلام.
دوست خوبم آدم های بزرگ و مبتکر هیچ گاه در اول کار مورد تشویق و ترغیب واقع نشدن چرا که هدفشون برای همه مبهم و گنگ بوده . اما وقتی موفقیتشون برای همه علنی شد و به خواسته هاشون رسیدن و از بابت این موضوع سرآمد شناخته شدن تازه به عنوان مبتکر مطرح شدن .

جریان علاقمندی شما هم همین طور است . شما آرزوی قبولی در این رشته را داشتید پس نباید به دلیل ناآگاهی دیگران خود را سرکوب کنید . شاید دیگران از اطلاعاتی که شما دارید مطلع نیستن. پس چرا باید این قدر علاقه خودت رو به سمت و سوی علاقه دیگران جهت دهید کنی .

خیلی وقتا ما آدما در بهترین موقعیت ها هستیم اما عوامل محیطی بهمون اجازه نمی دهند از این موقعیت لذت ببریم . شما هم مصداق همین موضوع هستید . لذا باید وسوسه های درونی رو محکوم کنید . خودتون از بابت این قبول شاد باشید . فواید ان را بدانید . به انتخابتون مطمئن باشید تا دیگران هم از این طرز نگرش خارج بشن . تازمانی که خودت رو در شک نشون بدی انها هم همچنان شک شما را زیاد می کنن.

وقتی به انتخابت اعتماد داری تبریک دیگران چه اهمیتی داره . موفقیت را برای رضایت خودت طلب کن نه برای خوش آمدن دیگران . لازم نیست به همه بقبولونی که رشته خوبی داری . فقط به خودت مطمئن باش.