ناشناس

سوال 650218

باسلام و خسته نباشید.بنده در حدود 14 سالگی در بیداری محتلم می شدم كه تمام شرایط منی را دارا بود و حدودا 6ماه بعد شروع به نماز خواندن كردم وحدودا 6 ماه نیزبدون غسل جنابت نماز خواندم و روزه هایم را نیز حتی قبل از محتلم شدن به غیر از 2یا3روز كامل می گرفتم،ولی اصلا اطلاعی از احكام غسل نداشتم و نمی دانستم كه اصلا چنین چیزی وجود دارد-حال سوالم این است كه:1-آیا بنده در آن زمان و با آن سن به بلوغ شرعی رسیده بودم یا نه و نماز و روزه بر من واجب بود یا نه؟<br>2-حال اگر واجب بوده قضا دارد یا كفاره؟اگر كفاره دارد، كفاره 1ماه روزه را چگونه بدهم؟<br>3-بعد از سن بلوغم،در یكی از ماههای رمضان با تحریك جنسی خود باعث آمدن منی از خود شدم و من می دانستم كه اگر منی بیاید روزه باطل می شودولی نمی دانستم كفاره دارد در ضمن من اصلا نمی خواستم منی بیاید و گمان نیز نمی كردم منی خارج شود و یك دفعه ای خارج شد ومن هم پشیمان،و تاپایان روز نیز چیزی نخوردم،حكم عمل من چیست(كفاره یا قضا)؟مرجع بنده آقای بهجت بود كه با نظر آقای سیستانی در آقای بهجت باقی ماندم ولی می خواهم به نظر آقای سیستانی عمل كنم.با تشكر

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
به نام خدا و با سلام :
1 ) همانگونه که اطلاع دارید ، بلوغ در پسران سه نشانه دارد که هر کدام زودتر مشاهده شود ، نشانه بلوغ است .
اتمام پانزده سال قمری .
خروج منی ، در خواب یا بیداری .
روئیدن موی درشت بالای عورت .
همانگونه که اشاره فرمودید با خارج شدن منی ، جنب محسوب شده و به سن بلوغ رسیده اید و بجا آوردن وظایف شرعی از جمله نماز خواندن و روزه گرفتن واجب بوده .
2 ) در صورتی که از اصل از مساله جنابت بی اطلاع بوده اید ، روزه هایی که بجا آورده اید صحیح محسوب می شود ؛ ولی نمازها صحیح نیستند و باید قضای آن بجا آورده شود .
3 ) در صورتی که احتمال خروج منی را نمی دادید و منی به صورت ناگهانی خارج شده ، روزه باطل نبوده و کفاره نیز واجب نمی شود .
برای تشخیص بهتر وظیفه شرعی به مطالب زیر توجه بفرمایید .
1603 - کـسـی که به قصد بیرون آمدن منی بازی و شوخی کند , اگر چه منی از او بیرون نیاید , باید بنابر احتیاط لازم روزه را تمام کند و قضا هم بنماید.
1604 - اگـر روزه دار بـدون قصد بیرون آمدن منی مثلا با زن خود بازی و شوخی کند , چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمی شود , اگر چه اتفاقا منی بیرون آید روزه او صحیح است .
ولی اگر اطمینان ندارد , در صورتی که منی از او بیرون آید روزه اش باطل است .