سوال 650360

Question

با سلام. من مدتی با فردی دوست بودم اما خیلی حدود شرعی را رعایت میکردیم چون هر دو معتقد بودیم.به علت برخی مسائل رابطه را خاتمه دادم.الان نزدیک به یک سال از این جریان میگذرد. ترجیح دادم یکسالم را به تنهایی با خودم خلوت کنم .البته ایشان تنها کسی بودند که من باهاشون دوست شدم. هربار که قرار است برایم خواستگار بیاید دلهره میگیرم و مضطرب میشوم.نمیدانم چه کار کنم. از دروغ و پنهان کاری بدم می آید، اما بدبینی و سو ظن بیشتر ناراحتم میکنه. با چیزهایی که از اطرافیانم در رابطه با همسرانشان به من گفته اند معتقدند اصلا راجع به گذشته ام حرفی نزنم و نپرسم چون باعث بدبینی میشود. . نه تنها کمکی نمیکند مشکل آفرین است. نظر شما چیست؟ واقعا بهترین کار چیست؟

مشاور پرسان · Answer

باسلام
دوست گرامی به هیچ عنوان در جلسات خواستگاری در مورد دوستی گذشته تان صحبتی نکنید. این روابط جز اشتباهات جوانی هستند و عنوان کردن آنها در هنگام ازدواج تنها باعث ایجاد سوظن از جانب طرف مقابل می شود و طرف مقابل شما چون به طور کامل از گذشته شما اطلاعی ندارد تصور می کند که چه روابط باز و بی پرده ای را پشت سر گذاشته اید. پس توصیه اکید دارم که از بازگو کردن این دست مسایل خودداری کنید.
توجه داشته باشید منظور من این نیست که زندگی تان را بر پایه دروغ بنا کنید بلکه عقل سلیم حکم می کند که بین بد و بدتر، بد را انتخاب کنیم. شما در گذشته اشتباهی مرتکب شده و پشیمان شده اید پس دلیل ندارد تا آخر عمر به خاطر این اشتباهی که از روی هیجانات جوانی رخ داده در معرض اتهام یا بدبینی همسرتان قرار گیرید.

با تشکر از تماس شما

سوال 650360

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها