سوال 67397

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
به چند نکته توجه کنید:
اولا، دنیا و آخرت یك امتداد است؛ دنیا مرتبه ای از حیات ما، و آخرت مرتبه بالاتری از آن است، نه این كه آن دو دو زندگی كاملا متفاوت در جوهر و ذات خود باشد.
ثانیا، هدفداری هم این گونه نیست كه دنیا یك هدف داشته، و آخرت هدفی دیگر داشته باشد، یا بی هدف باشد، بلكه چون زنده بودن و حیات یك حقیقت است كه تنها دارای مراتب متفاوت است، پس هدف حیات و زندگی نیز جز یكی نیست كه در دنیا تحصیل، و در آخرت حاصل می شود؛ این دنیا مزرعه ای است که با کار نیک در آن، توانائیها و لیاقتهای انسان شکل می گیرد، و در آخرت این توانائی ها هر چه پیش می رود بیش از پیش به فعلیت می رسند و کمال حاصل می آید؛ کمالی که مقدمات آن با حسن اختیار انسان بدست آمده است.
ابتلاء آزمایش انسان در دنیا نه به خاطر آن است که خدا از حال ما آگاه شود که او عالم ازل و ابد است، بلکه برای به فعلیت رسیدن لیاقتهای خود ما است. زندگی آن دنیا بر اساس این لیاقت شکل می گیرد، و کمال آن دنیا کمالی است که ما زمینه های آن را در این دنیا فراهم آورده ایم. پس حیات آن دنیا نه تنها بی هدف نیست، بلکه آغاز حقیقی حرکت به سوی کمال انسان است.
آنهایی كه در این دنیا به پاك سازی خود از ناخالصی های شرك(در حوزه عقیده و اخلاق وعمل) همت كرده اند جان خویش را جلاء داده، آماده ظهور و تجلی حق تعالی در آن و در حقیقت کمال خود كرده اند. این کمال اگر چه در همین دنیا نیز ظاهر می شود، ولی حقیقت و حد اعلای آن در آخرت با لقاء حق بدست می آید.
با التماس دعا.
مشاوره مذهبی ـ قم.