سوال 679651

با سلام
عفونت قارچی واژن ، یا کاندیداسیس Vulvovaginal candidiasis یک علت شایع سوزش واژن است. این عفونت شایع قارچی زمانی اتفاق می افتد که یک عدم تعادل در قارچهای موسوم به کاندیدا البیکانسCandida albicans باشد.اگرچه این عفونت به عنوان یک STI در نظر گرفته نمی شود ، ۱۲ تا ۱۵ درصد مردان بعد از تماس جنسی با جفت عفونی خود درگیر شده اند.
چند عامل در ارتباط با افزایش عفونت در زنان است از جمله:
- حامله بودن
- داشتن بیماری قند که تحت کنترل نباشد
- استفاده از قرصهای ضد حاملگی خوراکی یا آنتی بیوتیکها
دیگر عواملی که میزان عفونت قارچی را با استفاده از آنها بالا می رود عبارتند از:
- دوشDouches
- اسپری های بهداشتی معطر زنانه
- آنتی بیوتیک های موضعی و داروهای استروئیدی
پوشیدن لباسهای تنگ و لباسهایی که تهویه خوبی ندارند و زیر جامه ها همچنین می توانند ارتباط با واژینیت داشته باشند.زنان بایستی با مراقبان سلامتی خود برای یافتن علل احتمالی زیر بنایی عفونت مزمن قارچی خود کار کنند.
متخصصان زنان نمی دانند که آیا قارچ میتواند از طریق تماس جنسی منتقل شود.چون اغلب تمامی زنان قارچ را در واژن خود دارند.
نشانه ها
شایعترین نشانه عفونت قارچی در زنان خارش ،سوزش،و آزردگی واژن است. ادرار کردن دردناک و تماس جنسی دردناک همچنین شایع است.
ترشحات واژن معمولأ وجود ندارد و ممکن است به میزان کمی باشد.ترشح ضخیم سفید مایل به خاکستری به عنوان نمونه به پنیر تشبیه می شود، اگر چه میتواند از آبکی به غلیظ متغیر باشد.اغلب جفت های مرد زنان با عفونت قارچی هیچ نشانه ای از عفونت ندارند. بعضی مردان، هرچند که ، راش های موقت و سوزش آلت بعد از تماس جنسی داشته اند اگر از کاندوم استفاده نکرده باشند.
تشخیص
چون چند علامت و نشانه مشخصه معمولا وجود دارد، پزشکان نمی توانند تشخیص این وضعیت را با تاریخچه پزشکی و معاینه بالینی دهند. آنها معمولا تشخیص عفونت قارچی را با ازمایش ترشحات واژ« در زیر میکروسکوپ برای اثبات قارچ می دهند.
درمان
داروهای ضد قارچ مهبلی متنوعی برای درمان عفونت قارچی در دسترس است.زنان می توانند کرم های ضد قارچ را خریداری کرده و مستقیما در ناحیه درگیر استعمال کنند، قرصهای خوراکی ،یا شیاف های کلوتریمازولclotrimazole،میکونازولmiconazole،بوتکونازولbutoconazole،تیوکونازول tioconazoleبرای استفاده در واژن وجود دارند.
به علت اینکه عفونتهای باکتریایی واژن ، تریکوموناز ، و عفونت قارچی ،بر پایه نشانه ها به تنهایی مشکل بتوان آنها را از هم تشخیص داد .
نکات قابل ذکر برای پیشگیری:
آب بدنتان را خوب تامین کنید. بی آب ماندن بدن موجب خشک شدن مهبل نیز شده و همین مسئله باعث ایجاد بو و نوع متفاوتی از ترشح می شود. اگر بدنتان بی آب شود، بیشتر در معرض عفونت های ادراری قرار خواهید گرفت.
از پوشیدن لباسهای خیلی تنگ خودداری کنید. اینکار باعث ایجاد گرما، رطوبت و سایش در این قسمت از بدن می شود. پوشیدن لباسهای زیر مرطوب برای مدتی طولانی به ویژه طی تابستان نیز همین مشکلات را در بر خواهد داشت.
برخی از خانم ها هنگام استفاده از حمام های داغ بیشتر دچار این عفونت ها می شوند، این مسئله به خاطر بالا بودن دمای آب و وجود باکتری ها در آب است.
سعی کنید از لباسهای زیر نخی استفاده کنید. پارچه های مصنوعی و پلاستیکی ممکن است باعث برانگیختن سطح طبیعی رطوبت در مهبل شود. درصورت نیاز لباس زیرتان را در طول روز عوض کنید و در شب بدون لباس زیر بخوابید.
برای کشتن باکتری های لباس زیرتان حتماً هر بار آنها را با آب گرم شستشو دهید. برای شستشوی آنها بهتر است کمتر از نرم کننده های لباس استفاده کنید چون این مواد باعث ایجاد آلرژی شده که احتمال عفونت را بالا می برد.
و آخر اینکه، باید متوجه باشید که برخی خانم ها بیشتر از سایرین دچار ترشحات مهبل می شوند، و یادتان باشد که این مسئله قسمتی کاملاً طبیعی از زن بودن شماست. اگر این مشکل خیلی برایتان ناراحت کننده شده است، لباس زیرتان را تند تند عوض کنید.

با توجه به عود علایم لازم است برای معاینه و دریافت درمان مناسب به پزشک معالج خود مراجعه نمایید .