ناشناس
سوال 684042
سلاممن محمدرضا 19 ساله از اصفهان دانشجوی رشته ی الکترونیک هستم که سال پیش بهترین و صمیمی ترین دوستم رو از دست دادم.نمیدونم چرا فقط همین قدر میدونم که پدر و مادرش گفتن من از اون خیلی بزرگترم/البته خیلی هم بزگتر نیستم فقط 3 سالاز پارسال که با من قطع رابطه کرد و دیگه هیچ وقت جوابمو نداد هر روز دلهره دارم/هر روز ذارم بهش فکر میکنم./هرکار کردم نتونستم قراموشش کنم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام
دوست خوبم شما حتی در صورت ارتباط با این دوستتون هم باید ارتباطات خود را با دیگران گسترده کنید . هیچ گاه اجازه ندید ارتباط شما فقط به یک نفر ختم شود . علاوه بر آن سعی کنید هر ارتباطی را در حد اعتدال نگه دارید . مطمئنا اگر ارتباطی افراطی نشود پدر و مادر دوستتون از ادامه ان جلوگیری نمی کنند .
در حال حاضر سعی کنید با یک بهانه ارتباط خود را با او برقرار کنید . اما به او متوجه کنید که قرار دارید تا دوستی را افراطی نسازید . اگر او از ایجاد این ارتباط خودداری کرد باید تمام تلاش خود را برای فراموشی او داشته باشید . فراموش کردن دیگران در اراده ماست . اگر مدام انها را در ذهن تداعی کنیم مطمئنا فراموشی جایی ندارد . فراموشی زمانی رخ می دهد که از فکرکردن به موضوع پرهیز کنید . خاطرات او را مرور نکنید . یادگاری های را کنار بگذارید و جدایی را بپذیرید .
دوست خوبم شما حتی در صورت ارتباط با این دوستتون هم باید ارتباطات خود را با دیگران گسترده کنید . هیچ گاه اجازه ندید ارتباط شما فقط به یک نفر ختم شود . علاوه بر آن سعی کنید هر ارتباطی را در حد اعتدال نگه دارید . مطمئنا اگر ارتباطی افراطی نشود پدر و مادر دوستتون از ادامه ان جلوگیری نمی کنند .
در حال حاضر سعی کنید با یک بهانه ارتباط خود را با او برقرار کنید . اما به او متوجه کنید که قرار دارید تا دوستی را افراطی نسازید . اگر او از ایجاد این ارتباط خودداری کرد باید تمام تلاش خود را برای فراموشی او داشته باشید . فراموش کردن دیگران در اراده ماست . اگر مدام انها را در ذهن تداعی کنیم مطمئنا فراموشی جایی ندارد . فراموشی زمانی رخ می دهد که از فکرکردن به موضوع پرهیز کنید . خاطرات او را مرور نکنید . یادگاری های را کنار بگذارید و جدایی را بپذیرید .