سوال 689122

باسلام
در طی سال های اول زندگی ، مدفوع کودک تغییرات زیادی می کند. ابتدا سفت، چسبناک ، قیرمانند و دارای سلول های مرده پوستی است که وقتی نوزاد درون رحم مادر بوده ، آنها را خورده است.

در طی هفته اول دوران نوزادی مدفوع شل و زردرنگ است و مانند خردل زردرنگ با دانه های کوچک به نظر می رسد. در هفته اول، نوزاد در هر روز 8 تا 10 بار مدفوع شل می کند که در بیشتر نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، بعد از هفته اول تا هفته چهارم تعداد آن به 4 بار در روز کاهش می یابد.

نوزادانی که شیرخشک می خورند تا قبل از شروع خوردن غذاهای جامد، تعداد دفعشان کمتر است و مدفوعشان نیز تغییر چندانی نمی کند، زیرا ترکیب شیرخشک بر خلاف شیر مادر، تغییری نمی کند.

مدفوع نوزادانی که شیرخشک می خورند، زردرنگ یا قهوه ای مایل به زرد است و کمی سفت تر از مدفوع نوزادانی است که شیر مادرشان را می خورند.

رنگ قهوه ای مایل به زرد ، زرد ، سبز یا قهوه ای برای مدفوع هر نوزادی طبیعی است. از 4 تا 8 هفتگی، تعداد دفع به یک بار در روز کاهش می یابد که این مقدار برای نوزادان شیرخشکی اغلب ثابت است، ولی بیشتر نوزادان شیرمادرخوار ممکن است کمتر از این تعداد ( حتی سه روز یک بار) هم مدفوع کنند.

اگر نوزادی که شیرخشک می خورد تا 4 روز مدفوع نکرد و نیز نوزادی که شیرمادر می خورد تا 7 روز مدفوع نکرد، بایستی هر چه سریع تر او را نزدیک متخصص اطفال ببرید، مخصوصاً اگر دیدید نوزاد درد هم دارد. گفته می شود حتی اگر نوزاد شیرمادرخوار 8 روز یک بار مدفوع کند طبیعی است، زیرا شیرمادر، ماده شگفت انگیزی است که مواد باقیمانده و زائد آن بسیار کم است، به شرطی که مدفوع سفت و خشک نباش.

نوزاد برای عمل دفع بع خودش فشار می آورد. در این مواقع کودک را از زمین بلند کنید تا سنگینی بدنش رو به پایین باشد و زانوهایش را به طرف سینه اش برده، آنجا نگه دارید تا حالت چمباتمه پیدا کند (مثل حالت مدفوع کردن) . اگر نوزاد هنگام زور دادن گریه کرد، نشان دهنده یبوست است.

شدت یبوست بستگی به سن و رژیم غذایی نوزاد دارد. مدفوع مدت بیشتری در روده می ماند و آب بیشتری از مدفوع جذب بدن می شود. در این مواقع مدفوع خیلی خشک می شود و خروج آن از روده همراه با درد است.

اگر مدفوع نوزادی که هنوز غذای جامد نمی خورد ، سفت باشد یا بوی زننده ای بدهد، دو احتمال وجود دارد:

1- بایستی آب و مایعات بیشتری بنوشد(خصوصاً در هوای گرم).

2- نشانه ای از یک بیماری است.

بنابراین موضوع را با یک متخصص اطفال در میان بگذارید.