سوال 71552

با عرض سلام و تحیت.
دوست محترم!
هرگز چنین نیست که انسان به عمد نماز نخواند و بعد پول دهد تا برایش نماز بخوانند، و آن نمازها او را نجات دهند!
امام صادق(ع) تصریح کرده اند به این که "لایتبع الرجل بعد موته إلا ثلاث خصال: صدقة أجراها الله له فی حیاته فهی تجری له بعد موته و سنة هدی یعمل بها و ولد تصالح یدعوله:(تحف العقول، ص363) یعنی چیزی بعد از مرگ مردم به آنها نمی رسد، الا سه چیز:
1. صدقه ای که بخاطر خداوند حیاتش به جریان انداخته است، و خداوند بعد از مرگش، برای او جاری می دارد، و خیر آن به او می رسد.
2. سنت و روش پسندیده ای که او ایجادش کرده باشد، و بعد از او بدان عمل شود.
3. فرزند صالحی که تربیتش کرده، و پس از او دعاگوی او باشد.
می بینید امام معصوم موارد را حصر در این سه می کند؛ پس پول و مقام و شهرت و ...، نه خودش قابل انتقال به جهان دیگر است و نه منافعش.
ممکن است بپرسید پس این که به پسر بزرگ تر واجب شد که نقص اعمال وجوبی پدر ـ و در برخی فتاوا، و همچنین مادر ـ را انجام دهد، و اگر نتوانست کسی را اجاره نماید تا چنین کند یعنی چه؟
جواب روشن است قضای اعمال ترک شده، اولا و بالذات بر عهده خود انسان است. اگر کسی در این قسمت تقصیر کرد و کوتاهی او از سر بی اعتنایی بود هرگز بخشیده نیست، چه کسی عمل را انجام بدهد و چه کسی ندهد، مگر آن که قبل از مرگ واقعا توبه کرده باشد. البته وظیفه فرزند به هر حال این است که این اعمال را قضا کند؛ یعنی خداوند از باب احترام والدین این را بر فرزند لازم کرده است.
به عبارت دیگر، نه این است که الزاما و تحت هر شرایطی و به هر دلیلی که بوده باشد، این اعمال فرزند جای تقصیرات و بی حرمتی های پدر بنشیند.(دقت شود)
گرچه از فضل الهی بدور نیست که این دعا و نماز فرزند که با اخلاص و به قصد رهایی والدین از آتش انجام می شود، از باب قاعده کلی استجابت دعای مؤمن در حق پدر مستجاب شود؛ که در این جهت فرقی بین پولدار بودن و فقیر بودن نیست. فرزند فقیر یک پدر هم دعایش پذیرفته است.
پس بسیار ساده لوحی است که کسی ماشین حسابی بردارد، و بخواهد این کیفیات را در لباس کمیت ریخته جمع و تفریق کند، و گمان کند که می تواند با پول بهشت بخرد. انجام این اعمال توسط فرزندان بیش از اینکه برای پدر مفید باشد ـ که آن مشروط به شرط توبه و یا عدم تقصیر است ـ برای خود فرزندان موجب کمال است.
با التماس دعا.
مشاوره مذهبی ـ قم.
باستانی.