ناشناس
سوال 73645
بسم الله الرحمن الرحیم
<br />با عرض سلام و خسته نباشید خدمت دوستان عزیزم در سایت تبیان ؛
<br />من شنیده ام که جناب " ابن ابی الحدید " در یکی از آثار خویش پیرامون قضیه سقط شدن حضرت محسن (ع)، با ارجاع این موضوع به قضیه سقط شدن فرزند زینب ( بنت رسول الله ) که پیامبر ،قاتل آن جنین را که متواری شده بود مهدورالدم شمرده بود، گفته است: بنده برایم هنوز قطعی نشده که جناب عمر بن خطاب چنین عملی را مرتکب شده است اما اگر چنین جنایتی از جناب عمر سر زده است، حکم او همان حکم قاتل جنین زینب (بنت رسول الله) است.
<br />حال، خواهشمندم اگر که ممکن است نام سند و مدرک این سخن ابن ابی الحدید را برایم بیان کنید. متشکرم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا عرض سلام
با بررسی محدودی که در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید معتزلی انجام شد در جزء 14 صفحه 189 شبیه جملات مذکور یافت شد.
البته این استدلال و مقایسه را از قول "ابی جعفر نقیب" نقل می کند و عین عبارت ترجمه شده آن این است:... وقتی که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم خون "هبار بن اسود" را مباح سازد برای این که زینب را ترسانیده و باعث سقط جنینش گردیده، بدیهی و آشکار است که اگر زنده بود خون کسانی را هم که فاطمه سلام الله علیها را ترساندند و سبب سقط جنینش شدند مباح می ساخت...(این سخن کاملاً منطقی است که اگر او هم نقل نمی کرد واضح بود؛ البته ناگفته نماند که ابن ابی الحدید هر چه باشد از اربابانش حمایت می کند بعد از اتمام این جملات، نقیب شاید از روی تقیه و شاید برای انکار حق می گوید من در این مسئله متوقف می شوم! آیا واقعاً وقتی انسان حق را دید باید توقف کند؟! خدا نکند که انسان در عین این که حق را می بیند تعصبات و لجاجت ها جلوی چشمانش را بگیرد!
موفق و پیروز باشید.
موسسه وتر
با بررسی محدودی که در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید معتزلی انجام شد در جزء 14 صفحه 189 شبیه جملات مذکور یافت شد.
البته این استدلال و مقایسه را از قول "ابی جعفر نقیب" نقل می کند و عین عبارت ترجمه شده آن این است:... وقتی که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم خون "هبار بن اسود" را مباح سازد برای این که زینب را ترسانیده و باعث سقط جنینش گردیده، بدیهی و آشکار است که اگر زنده بود خون کسانی را هم که فاطمه سلام الله علیها را ترساندند و سبب سقط جنینش شدند مباح می ساخت...(این سخن کاملاً منطقی است که اگر او هم نقل نمی کرد واضح بود؛ البته ناگفته نماند که ابن ابی الحدید هر چه باشد از اربابانش حمایت می کند بعد از اتمام این جملات، نقیب شاید از روی تقیه و شاید برای انکار حق می گوید من در این مسئله متوقف می شوم! آیا واقعاً وقتی انسان حق را دید باید توقف کند؟! خدا نکند که انسان در عین این که حق را می بیند تعصبات و لجاجت ها جلوی چشمانش را بگیرد!
موفق و پیروز باشید.
موسسه وتر