سوال 744109

Question

با سلام خدمت شما نمی دون مشکل خودمو چطوری مطرح کنم فقط اینو می دونم اصلا آرامش و قرار ندارم مخصوصا که از اون موقعی که فارغ التحصیل شدم و نه کاری دارم و نه سزگرمی و دوست دارم به همه چی گیر بدم ولی جالب اینجا اگر همون گیرو بهم بدن اعصابم بهم می ریزه،قکر می کنم این جایگاهی که دارم مال من نیست مثلا وقتی می بینم زن داداشم با وجود بی سوادیش ازدواج موفق داشته و توی یه آموزشگاه رانندگی کار می کنه و به من قخر میفروشه که من با این سوادم کار می کنم و لی شما هنو کار نداری افسردگی گرفتم از اون بدتر که خواهری دارم مدام میگه چرا سر کاری نمی ری با وجود اینکه تحصیلاتم از همه بالاتر ولی باید تو سری خور همه باشم سر خورده شدم البته نگاه که می کنم می بینم که گیرم بی خود نیست اونا گیر میدن که منم گیر میدم و خواهر مدام پشتیبان زن داداشش هست وافعا از همه بیزار شدم

مشاور پرسان · Answer

با سلام
دوست عزیز مشکل اینجاست که شما هم خودتون رو با دیگران مقایسه می کنید و هم به دیگران این اجازه رو می دید . هر کسی ممکن است با هر شرایطی مشغول به کار باشد . این مسئله ربطی به قابلیت ها و یا شایستگی های کسی ندارد . اگر هم اطرافیان شما چنین دیدگاهی دارند یا آن را اصلاح کنید و یا بی توجه به آن باشید .

علاوه بر آن مسلما بیکاری ، زمینه ساز افکار پوچ و بیهوده و مشکل ساز است لذا به هیچ نحو نباید بگذارید زمان رابدون برنامه و بدون هدف سپری کنید . اگر شغلی نیافتید خود را در یک حیطه مورد علاقه مشغول کنید . حیطه های مختلف علمی ،هنری، ورزشی و ....

شما تو سری خور دیگران نیستید مگر این که خودتون این زمینه را فراهم کنید .هرکسی خودش باید عزت خود را حفظ کند . نظرات دیگران در مورد شما انعکاس نظرات خود شماست . سعی کنید عزت مندانه در مورد خود فکرکنید .

گذشته از اون فکر نکنید مشغول به کاری بودن و یا اشتغال شخصیت ساز است و برتری می آورد . برتری و شایستگی به اخلاقیات و منش افراد بستگی دارد . با این نظریات می توانید حتی دیگران را هم اصلاح کنید .

سوال 744109

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها