سوال 7510

در تشخیص بسیاری از بیماری‌های عفونی آنتی بادی‌ها جایگاه ویژه‌ای دارند. آنتی بادی‌ها که به آن ایمونوگلوبولین نیز گفته می‌شود، پروتئین‌های محافظتی هستند که توسط سیستم ایمنی بدن در پاسخ به وجود یک ماده خارجی به نام آنتی ژن تولید می‌شود. آنتی بادی‌ها که توسط گلبول‌های سفید تخصصی به نام لنفوسیت‌های B (سلول‌های B) تولید می‌شوند، به منظور از بین بردن آنتی ژن ها، آن‌ها را به صورت اختصاصی می‌شناسند و به آن‌ها می‌چسبند.
هنگامی که یک آنتی ژن به سطح سلول B متصل می‌شود، سلول‌های بالغ B بنام سلول‌های پلاسما، میلیون‌ها آنتی بادی را وارد سیستم گردش خون و سیستم النفاوی می‌کنند. این آنتی بادی‌های در گردش به آنتی ژن‌های اختصاصی حمله می‌کنند و آن‌ها را خنثی می‌کنند. سلول‌های B و آنتی بادی‌ها در کنار هم یکی از مهمترین کارکرد‌های ایمنی بدن را تشکیل می‌دهند. پنج دسته مختلف آنتی بادی یا ایمونوگلوبولین (Igs) به نام‌های IgG، IgE، IgA، IgD و IgM وجود دارد.
آنتی بادی‌ها از جهات مختلف از جمله ساختار کلی متفاوت هستند. شایع‌ترین نوع آنتی بادی مورد استفاده در سیستم ایمنی، کلاس IgG ایمونوگلوبولین هاست ودر برخورد با ویروس، ابتدا آنتی بادی IgM ظاهر می‌شود و پس از آن IgA روی سطوح مخاط یا IgG در سرم مشاهده می‌شود.