سوال 767126

با سلام و دعای خیر
کاربر گرامی میان تعاریف، آثار و مجازات رابطه نامشروع و زنا تفاوت وجود دارد. ماده 637 قانون مجازات اسلامی در تعریف رابطه نامشروع می‌گوید، هرگاه زن و مردی كه بین آن‌ها علقه زوجیت نباشد، مرتكب روابط نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا شوند، به شلاق تا 99 ضربه محكوم خواهد شد. در رابطه نامشروع، فرد از باب تعزیرات به مجازات محكوم می‌شود ولی در زنا فرد از باب حدود به 100 ضربه شلاق محكوم می‌شود و تفاوت در این است كه در تعزیرات و مجازات بازدارنده قاضی می‌تواند از اختیارات خود استفاده كند و مجازات را تشدید كند یا تخفیف دهد ولی در زنا چون مجازات از باب حدود الهی است، قاضی به هیچ عنوان حق تغییر و عدم اجرای آن را ندارد.
درباره‌ی راه‌های اثبات زنا باید عرض کنم که راه‌های اثبات، مشكل و سخت است و تنها از دو طریق اقرار و شهادت ثابت می‌شود. هنگامی كه دختر در این زمینه شاكی می‌شود، اگر پسر منكر شود، با توجه به این كه امكان وجود شاهد نیز بسیار نادر است، در نتیجه دادگاه نمی‌تواند پسر را مجرم تلقی كند
در چنین شرایطی چون دختر با شكایت خود در واقع به جرم خود (زنا) اقرارمی‌كند و گواهی پزشكی قانونی نیز نشان می‌دهد او مورد زنا قرار گرفته
است، دادگاه تنها دختر را به مجازات شلاق محكوم می‌كند و پسر مادامی كه اقرار نكند چون زنا از باب حدود است، از هیچ راهی و با نظریه هیچ كارشناسی ثابت نمی‌شود.
با توجه به اینکه اثبات رابطه نامشروع بسیار آسان‌تر از زناست در این رابطه قاضی با توجه به اوضاع و احوال و شرایط موجود و وجود عكس و فیلم و همچنین علم خود می‌تواند این رابطه را اثبات كند و حتما نیازی به اقرار طرفین نیست.
در چنین مواردی در صورتی كه پسر اقرار نكند ولی قاضی تشخیص دهد او مجرم است، می‌تواند وی را از باب تعزیرات به مجازات رابطه نامشروع كه تا 99 ضربه شلاق است محكوم كند و همچنین اگر تشخیص دهد فرد خطرناك است، می‌تواند از باب مجازات تكمیلی او را به یك یا دو سال تبعید نیز محكوم كند. درخصوص نسب فرزندی كه از راه نامشروع به وجود آمده و در مرحله جنینی است، صحت آزمایشات دی ان ای که برای اثبات نسب انجام می شود صد در صد نیست امام 98 درصد قطعیت دارد و اگر ثابت شود دادگاه به هیچ عنوان حکم به سقط جنین نمی دهد.