سوال 823007

Question

سلام.من دختری هستم 21ساله ساکن تهران و مجرد , دانشجو رشته معماری از لحاظ مالی هم در سطح متوسطی هستیم من خواستگار های زیادی دارم اما پدرم اجازه نمیدهد که هیچ کسی به خواستگاری ام بیاید و پایش را در منزلمان بگذارد.من از این موضوع رنج میبرم هر بار که میگوییم کسی برای خواستگاری زنگ زده سریع میگوید چطور به خودشون اجازه دادن که بخوان بیان خواستگاری.پدرم آدمی است فوق العاده منفی باف سطحی نگر و فورا از ظاهر آدم ها قضاوت میکند و هیچوقت حاضر به پذیرفتن اشتباهاتش نیس.طوری رفتار میکند که انگار همه چیز را به درستی میداند و به حرف کسی گوش نمیدهد.من تمایل دارم که در سن پایین ازدواج کنم و تشکیل خوانواده بدهم در زندگی فعلی ام هیچ مشکل و کمبودی ندارم فقط مدتی است احساس میکنم که دیگر به آن توانایی رسیدم که بتوانم از عهده زندگی متاهلی بربیایم و به یک شریک زندگی نیاز دارم.ولی نمیتوانم این را به پدرم بگویم و مدتی هم خواستگار هایم را بدون اینکه به پدرم بگویم رد میکنم.پسری است که 2سال است مرا میخواهد حتی برای خواستگاری هم پیش قدم شده است اما پدرم نگذاشت بیایند و از لحاظ خانوادگی و تحصیلات و شغل هم کامل است فقط تنها ایرادش از نظر پدرم این است که بامن هم قد است.البته این موضوع را ذکر کنم که برادرم 2سال است که درگیر طلاق از همسرش است مادرم میگوید صبرکنم تا قضیه طلاق برادرم تمام شود اما ممکن است طلاقشان حتی چندین سال طول بکشد ینی من باید صبرکنم؟! لطفا راهنمایی ام کنید با تشکر

مشاور پرسان · Answer

با سلام
کاربر گرامی ، به هر حال برای اینکه بتوانید خواستگارتان را بپذیرید ، نیاز به همراهی حداقل مادرو برادرتان هست . زیرا اگر آنها هم مخالف باشند ، کار برای شما دشوار میشود. با مادرتان صحبت کنید .یک زمان حدودی را برای صبر کردن مشخص کنید .اگر بزرگتری هست ، که بر روی پدرتان تاثیر گذار است و شخص معتمدی است در فرصت مناسب میتوانید از او کمک بگیرید . اما قبلش حداقل فرصت بدهید تا همراهی مادرتان را داشته باشید .
موفق باشید

سوال 823007

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها