ناشناس
سوال 823886
با سلام دختری دانشجو 23 ساله هستم با اینکه من با همه در نهایت مهربانی و فروتنی برخورد میکنم مثلا من دانشجوی مهندسی خواستگارانم صرفا آدم های بدقیافه و کارگر و زیر دست اند که حتی بلد نیستند مسایل زندگی را به خوبی تجزیه و تحلیل کنند من نمی توانم صرفا به خاطر اینکه مجرد نمانم با هرکسی با آن ویزگی های مذکور زندگی کنم راستش در دانشگاهمان به پسری که در مقطع کارشناسی از من یک سال کوچکتر است خیلی علاقمندم چاره ای نیست باید خودم پاپیش بگذارم به وسیله نامه نگاری یا او یا هیچکس من 23 سالمه و این برای من دختر با این وضعیتم یعنی فاجعه !! مشکل اینجاست که من چون مقطع کاردانی ام و ایشان 2 ترم از من بالاتر است با ورود ایشان به دوره کارشتاسی دیگر ندیدمشان دوستانش را هم نمی شناسم که پیدایش کنم از بچه های کارشناسی اسم و مشخصاتش را هم پرسیدم ولی کسی او را نمیشناسد نمی دانم با چه ترفندی پیدایش کنم ازتون راه حل می خوام طوری که به بهانه ای بتوانم از واحد بایگانی ساعات و شماره کلاسش را پیدا کنم یا او یا هیچکس خواهش میکنم سرزنشم نکنید لطفا نگویید این کار درست نیست من هم اگر جای شمای مشاور بودم از در نصیحت و صراط مستقیم پاسخ طرف سوال کننده ام را میدادم حق دارید آخر شما نمیدانید باورتان نمیشود در فامیل های ما بیش از 7 دختر بالای 30 سال مجردند می ترسم مادرم همیشه به جانم کلی غر و فحش میدهد روز و شبم با آه و گریه می گذرد به راه حل های مختلف خودکشی فکر میکنم اما در حقیقت اصلا این کار را نخواهم کرد حاضرم با فردی ایده آل جای پدرم حتی با داشتن هوو بسازم ولی این شرایط را نداشته باشم دیگر بریده ام فقط راه حل پیدا کردن فرد مورد علاقه ام را میخواهم بدانم با عرض پوزش جز این گوشم به حرف دیگری بدهکار نیست ببخشید اکر خدای ناکرده سرتان را به درد آوردم بهترین چیزها یعنی سلامتی و عاقبت بخیری را برایتان آرزومندم با تشکر فراوان
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخکاربر گرامی، سوال شما به علت غیر مرتبط بودن، تکراری بودن یا نا مناسب بودن حذف شده است.