ناشناس
سوال 833956
با سلام خدمت خانم دکتر<br />برادر بنده با نوعی بی انگیزگی مواجه است. تا کنون دوبار رشته تحصیلی اش را در دانشگاه عوض کرده ولی با وجود تلاش بسیار در قبولی واحدهای دانشگاهیش بسیار ضعیف عمل می کند. به نوعی تا کنون دوبار مشروط شده است. باید چه کنیم این مشکل به ضریب هوشی او بر می گردد یا اینکه در نوع مطالعه اش اشکالاتی وارد است. خودش می گوید موقع امتحان همه مطالب از ذهنش می رود به نظر من نمی تواند پاسخ درست را از بین اندوخته هایش انتخاب کند این مشکل به چه شکل حل می شود. خانواده تصمیم گرفته است که شرایط ترک تحصیل وی را فراهم کند. باید چه کنیم. وی به مشاغل بیرونی هم هیچ علاقه ای نشان نمی دهد. یعنی وقتی برای آموختن حرفه ای اقدام می کند انگیزه ای برای یادگیری ندارد. و یاد نمی گیرد فقط یک کار ساده مداوم بدون دردسر را ترجیح می دهد. باید چه کنیم. در محیط خانه هم زیاد با کسی صحبت نمی کند و بیشتر سکوت را ترجیح می دهد.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ با سلام
برادر خوبم توصیه می کنیم حتما ایشان را به یک روان شناس یا روان پزشک ارجاع دهید . این میزان بی انگیزگی و افت عملکرد باید مورد بررسی قرار بگیرد . البته احتمالاتی درمورد افسردگی و عدم تمرکز و ... وجود دارد اما مجموعه علائمی که مطرح کردید باید مورد مشاهده و ارزیابی قرار بگیرد .
این موضوع بعید است که به بهره هوشی او مرتبطباشد چرا که معمولا افرادی با بهره هوشی متوسط و بالاتر به دبیرستان و دانشگاه راه می یابند . بنابراین بیشتر باید جنبه های روان شناختی سنجیده شود.
ضمن این که اجازه دهید در مورد آینده اش خود، تصمیم بگیرد . البته راهنمایی و جهت دهی مناسب مفید است اما به جای او تصمیم گرفتن ممکن است اعتراض بعدهای او را به دنبال داشته باشد .
در هر تصمیم گیری سعی کنید اعتماد به نفس او را در نظر بگیرید . ترک تحصیل نباید به منزله عدم توانمندی کلی ا وباشد . بلکه باید چنین تلقی شود که او در حرفه ها و مهارت های دیگر توانمندی هایی دارد که باید به انها بپردازد .
برادر خوبم توصیه می کنیم حتما ایشان را به یک روان شناس یا روان پزشک ارجاع دهید . این میزان بی انگیزگی و افت عملکرد باید مورد بررسی قرار بگیرد . البته احتمالاتی درمورد افسردگی و عدم تمرکز و ... وجود دارد اما مجموعه علائمی که مطرح کردید باید مورد مشاهده و ارزیابی قرار بگیرد .
این موضوع بعید است که به بهره هوشی او مرتبطباشد چرا که معمولا افرادی با بهره هوشی متوسط و بالاتر به دبیرستان و دانشگاه راه می یابند . بنابراین بیشتر باید جنبه های روان شناختی سنجیده شود.
ضمن این که اجازه دهید در مورد آینده اش خود، تصمیم بگیرد . البته راهنمایی و جهت دهی مناسب مفید است اما به جای او تصمیم گرفتن ممکن است اعتراض بعدهای او را به دنبال داشته باشد .
در هر تصمیم گیری سعی کنید اعتماد به نفس او را در نظر بگیرید . ترک تحصیل نباید به منزله عدم توانمندی کلی ا وباشد . بلکه باید چنین تلقی شود که او در حرفه ها و مهارت های دیگر توانمندی هایی دارد که باید به انها بپردازد .