ناشناس
سوال 844867
سلام بله مرتبط بود و با این کد 1139288 سوال پرسیده بودم.<br />ببینین سر اتفاقاتی که افتاد بین ما ایشون شکاک شدن و من اوایل بهش گفته بودم دوران دبیرستان موهام بیرون بوده که توبه کردم و این باعث شد که پیش خودش شک کنه و اینکه من وقتی به اینده خودم مطمین هستم که پایبند هستم به زندگی خودم نخواستم با گفتن گذشته خراب کنم همه چیزا.<br />شکشونم در حدی بود که مشاوره تشخیص دادن که پارانویید دارن و خیلی شکاک هستن البته شکش درست بود اما من فقط بخاطره اینکه حتما شوهر خودم میدیدمش یه وقتا باهاش راحت بودم نه چیز دیگه.چندبار خواستم بگم که از بس سوال پیچم میکرد منم نتونستم واقعیت را به دلایلی که بهتون گفتم بهش بگم و گفتم چیزی نبوده.<br />نه میذاشت بحث را عوض کنم نه میذاشت جواب ندم حتما ازم میخاست بشنوه که چیزی بوده یا نه که کسی ام پیدا نمیشه بگه بوده وقتی میدونه این گذشته فقط اشتباهاتش بوده که توبه کرده و هیچ وقته دیگه تکرار نمیکنه.<br />بهم حق بدین که تو بدترین شرایط و بدترین نوع سوالا را ازم میپرسید من وقتی خودم باور نکردم که گذشته من بوده اونا چطور میتونم بگم به کسی دیگه.<br />همه سعیما کردم که رابطه تموم شه بخاطره دروغی که از گذشتم سوال شده بود و گفتم اما نه خونوادش گذاشتن نه خودش تونست.<br />ما 2 ساله که باهمیم و واقعا قصد ازدواج بوده میدونم اشتباه کردم که شرایطشا پذیرفتم و خواستم تا جور شدنش صبر کنم اما شد و اخرای صبره.<br />کمکم کنین که همه فکرم شده گذشته ساختگی واقعا واسه گفتن راستش خجالت دارم و حاضرم بمیرم اگه قراره با رسیدن بهش اون دنیا مدیونش شم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و احترام:
دروغ، چه رفتاری باشد و چه گفتاری، گناهی است که پوشیده نمی ماند و فقط برای نجات جان کسی که حفظ جان وی واجب است و برای آشتی دادن دو نفر می توان دروغ گفت و آنچه به آن اشاره فرمودید عذر شرعی برای دروغ گفتن محسوب نمی شود.
توجه بفرمایید که ما باید رفتارمان را با دین که هدف آن تربیت انسانها و حفظ انسانیت آنهاست، همسان نماییم و نمی توانیم به دلیل جلب آنچه به سود خودمان تشخیص می دهیم، رفتاری مغایر با دین انجام بدهیم.
با سلام و احترام:
دروغ، چه رفتاری باشد و چه گفتاری، گناهی است که پوشیده نمی ماند و فقط برای نجات جان کسی که حفظ جان وی واجب است و برای آشتی دادن دو نفر می توان دروغ گفت و آنچه به آن اشاره فرمودید عذر شرعی برای دروغ گفتن محسوب نمی شود.
توجه بفرمایید که ما باید رفتارمان را با دین که هدف آن تربیت انسانها و حفظ انسانیت آنهاست، همسان نماییم و نمی توانیم به دلیل جلب آنچه به سود خودمان تشخیص می دهیم، رفتاری مغایر با دین انجام بدهیم.